Wat zegt de Bijbel over tatoeages?

‘Wanneer je een dode te betreuren hebt, scheer dan het haar aan je slapen niet weg en knip geen stukken uit je baard. Kerf geen tekens in je lichaam en breng geen tatoeages aan.’

Leviticus 19:27-28

Tatoeages zijn zowel onder christenen als niet-christenen erg populair. Een op de vier Nederlanders heeft er een. Het woord tattoo komt van het Haïtiaanse woord tatu en betekent markeren. Onder christenen zijn de verschillen groot hoe zij over het zetten van tatoeages denken. De een is ervan overtuigd dat de Bijbel tatoeages niet toestaat, de ander vindt een tatoeage een goede manier om herinneringen aan belangrijke momenten of personen vast te leggen. Weer anderen zeggen dat tatoeages juist een heel mooie manier zijn om van God te getuigen.

Boven dit artikel staat Leviticus 19:27-28. Dit is de bijbeltekst die het meest wordt gebruikt om te laten zien dat God tatoeages verbiedt. In de tijd van het Oude Testament kenden de heidenen ‘rouwrituelen’: namen of afbeeldingen inkerven of tatoeëren in je lichaam was daar een van. Ook hadden andere volken de gewoonte om door middel van tatoeages hun afgoden te vereren. Veel van de wetten uit Leviticus worden gezien als bedoeld voor die tijd en context. Ons bijbelgedeelte staat tussen deze wetten die voor die tijd en context zijn bedoeld, maar er zit ook voor ons vandaag een gedachte achter zo’n voorschrift.