Geplant aan waterstromen

‘You don’t have to become a different tree here, but you can explore a whole world of differences’  zegt een stafwerker in Londen tegen mijn jongste dochter van net achttien. Ze gaat een jaar vrijwilligerswerk doen in een internationale studentengemeenschap van de Anglicaanse kerk. Gevoelens van avontuur en opwinding wisselen af met een traantje van ontroering en ontreddering over afscheid nemen, je kind loslaten. Iedereen met wat langere ervaring met ouderschap zegt dat het erbij hoort, dat het goed voor ze is. Dat is ook zo! Maar ja…

Londen is een smeltkroes van veel culturen en een grote diversiteit aan christenen. Jij als boompje, ooit ergens geplant aan Gods waterstromen met je eigen wortels, kijkt rond: er zijn andere bomen om je heen, die soms sterk van je verschillen. Verrijkend om andere tradities en gewoonten te leren kennen.

Of je nu jong bent en je losmaakt uit je gezin om een tijd in een ander land en gemeenschap te gaan wonen of ervaart dat je gezin in een nieuwe fase is terechtgekomen: je raakt even uit je evenwicht. Hoe ben je dan een stabiel mens, geworteld en met innerlijke vastheid?

In de monastieke traditie is daarover nagedacht. Monniken leggen de gelofte af van stabilitas. Daarmee bedoelen ze niet alleen stabiliteit van plaats, maar vooral een interne stabiliteit. Ik las ergens: ‘Stabiliteit is geen starre onbeweeglijkheid, maar de kunst om stabiel overeind te blijven terwijl je vol in beweging bent, zoals een geoefend surfer.’

De Schrift vertelt niet alleen over een boom, geplant aan het water. Ze gaat ook over pelgrimeren, geroepen en gezonden worden, om Jezus’ wil je huis en haard verlaten. Christus verliet het huis van zijn Vader om ons te zoeken. Jacobus en Johannes lieten hun vader achter om Jezus te volgen. Abraham vertrok.

De stabilitas van de monniken is verbonden aan je geven in een vaste gemeenschap. Dat staat haaks op ons moderne levensgevoel van je (virtueel) in allerlei groepen begeven. De Anglicaanse gemeenschap in Londen staat er anders in. Nieuwe leden krijgen het advies om de eerste maanden niet tussendoor naar huis te gaan, zodat je je kunt geven aan de gemeenschap. Voortdurend schipperen tussen de nieuwe plek en je ‘oude leven’ past daar niet bij. Het is wel goed en leerzaam, maar voor ouders niet zo gemakkelijk…!