Belijdenis doen is: je Bruidegom antwoorden

Het woord ‘belijdenis’ staat niet letterlijk in de Bijbel, maar de zaak ontmoeten we op vrijwel elke bladzijde. Waar het ten diepste om draait: jouw antwoord aan je Bruidegom.

God spreekt tot zijn volk als tot zijn bruid. Hij reinigt haar van schuld om haar smetteloos te ontmoeten en eens alles met haar te delen. Hij vraagt naar haar hart, naar haar antwoord op zijn liefde, met woord en daad. Heel de wet kon daarin al worden samengevat en Jezus had geen andere boodschap. Tot drie keer toe liet Hij Petrus belijdenis doen van zijn geloof met de vraag: ‘Heb je Mij werkelijk lief?’

Meer is er niet te vragen en een groter antwoord kan niet worden gegeven. Dit is waar alles voortdurend om draait: welk antwoord geef jij je Bruidegom?

Kleine dopeling

God wil de keuze van ons leven markeren met een duidelijke ceremonie. Al is de liefde elke dag aan de orde, de wederzijdse belofte vraagt om een eenmalige, publieke handeling die altijd geldig blijft. Wie één wil zijn met Jezus wordt publiek met Hem begraven in de doop, om met Hem op te staan in een nieuw gezamenlijk leven.

In de doop beeldt Jezus zijn grote liefde uit; het water reinigt met de kracht van zijn bloed. Tegelijkertijd geeft de dopeling zich helemaal aan Hem over. Hij laat zich begraven om afstand te doen van zijn oude leven en voortaan mens voor God te zijn, geleid door de heilige Geest. Voortaan is hij eerst christen, met hart en ziel, onder alle omstandigheden.

Het is te eenzijdig en te vrijblijvend om te rekenen op de trouw van God zonder ook je eigen trouw publiek te beloven

Ieder die Jezus belijdt, is kind van Abraham, voor wie de belofte geldt dat ook zijn kinderen in de verbondssluiting zijn begrepen. Van harte belijden wij dat Jezus ook voor onze kinderen gestorven is, al zijn ze te klein om zelf te geloven. Ze worden gedoopt in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest, al beseffen zij daar nog niets van. Aan de ouders wordt gevraagd of zij hun kinderen in Jezus heilig weten en of zij hun dit later willen onderwijzen. Daarop geven de ouders antwoord, hun eigen geloofsantwoord.

Het antwoord van hun kind kunnen zij niet geven, dat kan het alleen zelf doen op latere leeftijd. Dus wordt de kleine dopeling terugverwacht bij de doopvont wanneer hij in staat is in eigen verantwoordelijkheid aan God zijn antwoord te geven.

Het is veelzeggend voor Gods genade dat zijn verbond eenzijdig begint, maar dat is niet bedoeld als een open einde. Wie als kind de doop ontving, zal op enig moment daarop zijn eigen antwoord moeten geven.

Op welke manier dat gebeurt, is ondergeschikt. Wij noemen het ‘belijdenis doen’, maar je kunt ook spreken van ‘antwoord geven op je doop’. De leeftijd daarbij kan verschillend zijn, God gaat immers met ieder een eigen weg. Maar hoe dan ook, van ieder die als kind werd gedoopt mag worden gevraagd dat hij in het midden van de gemeente zelf tot een keuze komt van persoonlijke, dankbare toewijding aan Jezus Christus, onze verlosser en onze Heer.

Bruidspaar

Het is belangrijk dat we zien hoe wezenlijk dit is voor onze verbondenheid met God. Het is te eenzijdig en te vrijblijvend om te rekenen op de trouw van God zonder ook je eigen trouw publiek te beloven. Bij de Vrijmaking is het eenzijdig ontstaan van Gods verbond verdedigd, en terecht. Vandaag is het tijd om ook het tweezijdige karakter te benadrukken.

Het gaat om oprechte, onvoorwaardelijke overgave aan de Heer én de volharding daarin, ook wanneer de wereld erom lacht en kerkmensen tegenvallen. Geloven kan moeilijk worden, net zoals een huwelijk onder druk kan komen te staan. Voordat je trouwt, is het daarom belangrijk dat je leert wat je ja betekent, je leven lang, in goede en slechte tijden.

Niemand moet denken dat het gaat om een verouderd ritueel!

Het komt vaak voor dat een bruidspaar dan niet meer alleen ja wil zeggen, maar zelf de beloften wil uitspreken. Dat voegt niets toe, maar degene die belooft, kan zich er meer bewust in kwijt.

Zoiets zouden we ook met de openbare geloofsbelijdenis kunnen doen, als dat helpt om het persoonlijke van de overgave meer tot uiting te laten komen. De vragen in het formulier kunnen we omzetten in beloften in heldere, persoonlijke en moderne taal. Want niemand moet denken dat het gaat om een verouderd ritueel! De openbare geloofsbelijdenis wil een hoogtepunt zijn, een doorleefd moment om nooit te vergeten, stimulerend voor iedereen.

Feest

Wat is belijdenis doen? Het is de keuze van je leven. Het is je volledig toevertrouwen aan de God van je doop. Het is voortaan alles verwachten van je Heer, niet alleen de vergeving van je zonden, maar ook je behoud, je vreugde en je echte geluk. Het is Jezus aanvaarden als koning in je hart en je stellen in zijn dienst. Het is tot innerlijke rust komen en niet langer achter je begeerten aanrennen. Het is God betrekken bij alles wat je doet. Het is een leven delen met Hem en ervoor zorgen dat er geen afstand ontstaat. Het is lezen, luisteren en spreken, samenkomen en getuigen. Het is nooit meer alleen zijn. Het is kunnen leven met het onvolmaakte, ook in de kerk. Het is kiezen voor een eeuwig leven dat hier en nu begint. Het is ja zeggen tegen de Bruidegom en uitzien naar de bruiloft. Het is een feest!