In beeld: Annerieke Berg-de Boer

‘In beeld’ laat je aan de hand van acht vragen kennismaken met GKv’ers en NGK’ers. In deze aflevering: Annerieke Berg-de Boer.

Annerieke Berg-de Boer | 42 jaar | woonplaats: Zeewolde | kerkelijke gemeente: NGK Zeewolde | getrouwd, vijf kinderen, één kleinkind | werk: student journalistiek, woonbegeleider in de psychogeriatrie.

1. Wat doe je om gelukkig te zijn? Oef, gelukkig zijn. Kon ik daar maar een eenvoudig antwoord op geven. Ik ben best een tobber. Denk veel te veel na over ellendige dingen die er om mij heen en in de wereld gebeuren. Ik ben dus op m’n gelukkigst als ik ontspanning ervaar, iets waar ik maar moeilijk toe kom. Meestal is dat ver weg van huis, op reis met mijn gezin.

2. Op welke manier heeft jouw geloof je leven veranderd? Ik ervaar niet zozeer dat mijn geloof mijn leven heeft veranderd, maar meer dat het de basis is van waaruit ik leef. Leven vanuit de normen en waarden die de Bijbel geeft, maakt dat ik er geen potje van maak.

3. Wat is je vroegste jeugdherinnering? Die gaat niet zo heel ver terug. Ik denk dat het de kleuterschool moet zijn. Afscheid nemen van mijn moeder met m’n handje door de brievenbusklep in de deur van de klas.

4. Aan welk onderwerp moeten we in OnderWeg aandacht geven? Ik lees graag over mensen die in gezin en werk handen en voeten geven aan christen zijn anno 2015.

5. Wat is je grootste angst? Dat er iets gebeurt wat ik niet zou kunnen dragen. Iets met mijn man en kinderen. Ik kan ze niet missen.

6. Wat is je mooiste ervaring in de kerk? Terugkijkend zal dat de doop van onze kinderen zijn. De laatste was nog maar kort geleden. Onze jongste zoon is op driejarige leeftijd gedoopt. Hij is geadopteerd uit China en was toen een paar maanden bij ons. Het raakte me hoe hij vol vertrouwen zijn hoofdje naar voren boog, klaar voor het water dat kwam.

7. Wanneer en waarom was je voor het laatst ontroerd? Help, ik ben zo vaak ontroerd de laatste tijd, dat zal de leeftijd wel zijn. Gisteren pinkte ik nog een traantje weg. Mijn jongste zoon kwam de badkamer in met een stapel opgevouwen was in zijn armen. Hij zei: ‘Mam, als ik niet bij jullie was gaan horen, had je de was helemaal alleen moeten opvouwen.’

Doordat hij drie jaar van zijn leven heeft doorgebracht in een kindertehuis is de liefde van een papa en mama voor hem geen vanzelfsprekend gegeven. De will to please is nog groot. Het is kwetsbaar en wij mogen hem leren dat we altijd bij elkaar blijven, ook als hij eens stout doet. Hij mag gaan voelen dat ook als hij geen klusjes voor ons doet, we nog steeds heel veel van hem houden. Die liefde is onvoorwaardelijk.

8. Wat is jouw favoriete vakantie-invulling? We reizen graag. Vakantie betekent voor ons op avontuur gaan. Onze adoptiereizen brachten ons al een paar keer in Colombia en China. In de zomervakanties zoeken we graag de zon op, het liefst in Portugal. We houden niet van massatoerisme en vinden het altijd weer een sport om ongerepte plekjes te ontdekken.