Opkomen voor rechtelozen

Demonstreren tegen de overheid zit ons als echte protestanten niet in het bloed. Wij hebben geleerd de overheid te gehoorzamen en houden daarom niet zo van demonstraties. Maar op 29 april demonstreerde een groepje mensen in Den Haag tegen onze regering, en verreweg de meesten van hen waren christen. Wat was er aan de hand?

Aanleiding voor deze demonstratie was de bed-bad-brooddiscussie. In een periode dat de kranten volstonden met verhalen over verdronken bootvluchtelingen op de Middellandse Zee, werd hier een compromis gesmeed. Volgens dat compromis kunnen mensen zonder perspectief op verblijf gedurende een aantal weken op slechts enkele plaatsen in Nederland in de nachtopvang terecht, om te werken aan hun terugkeer. Meer dan die paar weken bed, bad en brood wilde de regering niet bieden en dan ook nog alleen voor mensen die willen nadenken over hun terugkeer. Wie dat niet kan of wil, moet het verder zelf maar uitzoeken.

Onwennig

Kennelijk is de inzet voor de kansloze kwetsbare mensen in onze maatschappij, zoals mensen zonder geldige verblijfspapieren, vooral een taak die christenen op zich hebben genomen. Vanuit persoonlijke betrokkenheid waren ze naar Den Haag getrokken. De meesten deden voor het eerst van hun leven aan een demonstratie mee, een beetje ongemakkelijk en onwennig.

Terwijl de kranten volstonden met verhalen over verdronken bootvluchtelingen op de Middellandse Zee, werd hier een compromis gesmeed

Die persoonlijke betrokkenheid was voor mij ook een reden om erbij te zijn. Al jaren komt in onze kerk een groepje mannen die achtereenvolgens hebben gebivakkeerd in het tentenkamp op het Malieveld, in een gekraakte ‘vluchtkerk’ en uiteindelijk in de Haagse nachtopvang. Mensen zonder verblijfspapieren en volgens velen ook zonder kans op verblijf in Nederland.

Dat laatste valt trouwens te betwijfelen. Van de ongeveer tien mannen uit deze groep die zich in de afgelopen jaren bij onze kerk hebben aangesloten, zijn de meesten weer vertrokken, omdat ze een verblijfsvergunning hebben gekregen en daardoor naar een AZC moesten vertrekken.

Wanhoop

Ik snap ook wel dat de problematiek van de migranten enorm complex is. We kunnen niet zomaar iedereen die bij ons aanklopt asiel geven. De overheid heeft de ondankbare taak om daar in wijsheid beleid voor te maken en dat uit te voeren. Daarin moeten wij als kerken de overheid steunen en voor haar bidden.

De meesten deden voor het eerst van hun leven aan een demonstratie mee

Maar het is belangrijk dat er ook mensen zijn die opkomen voor de rechtelozen. Het gaat om mensen die in wanhoop hun leven hebben gewaagd om hier te komen, vaak vanwege oorlog en geweld of andere uitzichtloze situaties. Hoe dan ook hebben ze recht op minimaal een menswaardig bestaan, met inderdaad een bed om in te slapen, wat brood om te eten en een douche om zich te verzorgen. Wie de foto’s van de bed-bad-broodvoorzieningen heeft gezien, weet dat het gaat om het absolute minimum en niet om luxe onderkomens.

Verblijfspapieren

Dit is niet alleen het probleem van de overheid. Het is mooi om te zien dat allerlei mensen zich het lot van deze kwetsbare mensen aantrekken. Inderdaad, vooral christenen, die kennelijk luisteren naar het woord van Jezus: ‘Ik had honger en jullie gaven Mij te eten, Ik had dorst en jullie gaven Mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen Mij op’ (Matteüs 25:35).

Ik weet de oplossing ook niet. Ik weet wel dat het hier gaat om mensen, schepsels van God, die een menswaardig bestaan verdienen. Dat besef verbond ons op die avond van 29 april. We waren bij elkaar gekomen om aan de regering te laten weten dat ook mensen zonder verblijfspapieren fatsoenlijk behandeld moeten worden. En dapper maar een beetje onwennig zongen we nog maar een keer: ‘Ga terug naar het Torentje…’