Column: Goed spreken over God

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Het Engelse woord s**t ontglipt ons nog weleens en we beseffen nauwelijks hoe schokkend ‘f*** de koning’ voor Engelstaligen is. Maar ja, als je het gewicht van een vloek in een andere taal niet kunt aanvoelen, is het minder erg. Toch?

Waar we als christenen worstelen met zo veel wat de wereld ons opdringt, vinden we dat we onze tong redelijk onder controle hebben. Nou ja, op een enkele roddel na misschien.

Zondag zongen we een paar berijmde verzen van Psalm 119 tijdens de kerkdienst en daarin komt het woord ‘Godlof’ voor. Het is de tegenpool van een vloek: in plaats van God vervloeken om een onwenselijke situatie, geef je God de eer voor iets positiefs. Dat is mooi.

Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede. Komt het door het bekende ‘godzijdank’, dat vooral door niet-christenen gebezigd wordt? Apart hoe mensen die niet in de God van de Bijbel geloven, Hem vaker de eer geven dan degenen die Hem wel hoogachten.

Wat zou het mooi zijn als we ‘God zij dank’ terug kunnen halen uit het seculiere taaldomein

Onze Amerikaanse broeders en zusters zijn er gemakkelijker in. Zij schromen niet de uitdrukking ‘Praise the Lord’ te gebruiken als uiting van dankbaarheid. Dat kun je toeschrijven aan de oppervlakkigheid van Amerikanen, of je kunt je verschuilen achter het ‘gevaar’ van uitholling van zulke betekenisvolle woorden, maar ik vind het ontroerend. Er gaat een belijdenis van uit.

Misschien kunnen we onszelf trainen in het spreken van een goed woord over God. Wat zou het mooi zijn als we ‘God zij dank’ terug kunnen halen uit het seculiere taaldomein en we het weer de geloofslading kunnen geven die God eer brengt. Vindt u het een mond vol? Probeer het dan eens in het Engels om het wat luchtiger te laten klinken, dat gaat de gemiddelde Nederlander tenslotte bij het vloeken ook beter af.