Kerken: pak door met zonnepanelen

Peter Siebe | 11 december 2015
  • Achtergrond

Vandaag eindigt de Klimaattop in Parijs. Een goed moment voor kerkbesturen maar ook instellingsbestuurders, bedrijfseigenaren en ‘gewone’ kerkleden om door te pakken met investeringen in duurzame energie. Twijfels over het rendement zijn niet steekhoudend.

De laatste vijf jaar is er een brede beweging op gang gekomen naar een duurzame energievoorziening in ons land. Denk aan het nul-op-de-meterproject van woningbouwcorporaties en overheden onder de naam ‘Stroomversnelling’, dat duizenden oudere huizen in no-time ombouwt tot energieneutraal. Denk aan het Energieakkoord, dat bindende doelstellingen oplegt aan alle sectoren van de samenleving. En op steeds meer daken van huizen liggen zonnepanelen.

Kerk en rendement

Aan kerken is deze beweging niet voorbijgegaan. Tachtig kerken en kloosters mogen zich ‘Groene kerken’ noemen en nog veel meer kerken noemen zich niet zo, maar doen er wel aan. Dat is ook wat je zou verwachten van gelovigen die zorgzame omgang met de schepping prediken en goede rentmeesters willen zijn.

Wat je niet zou verwachten, maar wat helaas toch gebeurt, is dat kerken afzien van zonnepanelen vanwege rendementsoverwegingen. Niet zo lang geleden gebeurde dit ergens in de Alblasserwaard. De redenering is dat men een terugverdientijd van negen of tien jaar te lang vindt. Men wil de investering sneller terugverdiend hebben. En als dat er niet in zit, ketst het af.

Toegegeven: kerkelijke begrotingen staan onder druk door de ontkerkelijking. Maar er is meer aan de hand. Namelijk een foute rendementsopvatting, die te veel kijkt naar de terugverdientijd.

De ‘Toolkit duurzaam kerkbeheer’ (voor kerken, kerkleden en gewone burgers, te vinden op de groenekerkenwebsite www.groenekerken.nl) geeft een bredere kijk op rendement. Zonnepanelen zijn wellicht voor een kerk pas na 10 jaar terugverdiend, maar gaan wel 25 jaar mee en blijven al die jaren stroom en geld opbrengen. Bij een beslissing over een investering in zonnepanelen is het daarom beter een kosten-batenanalyse te maken, waarbij tevens niet in geld uit te drukken effecten meetellen, zoals de milieuwinst.

Bedrijven moeten zich door een lage stroomprijs
niet laten weerhouden van investeringen

Juist kerken zouden zich trouwens niet moeten laten lenen voor een beperkte rendementsopvatting. De kerk is immers geen business voor een paar jaar. De kerk is, geloven christenen, van en voor alle tijden. De kerk heeft bovendien besef van de eeuwigheidswaarde van (investerings)keuzes.

Wie niet wil, zoekt een reden. Wie wil, zoekt een mogelijkheid. En die zijn er: in sommige kerken bleken de leden bereid te investeren in zonnepanelen, buiten de kerkelijke begroting om.

Stroomvreters

En dan is er nog iets. Een groen imago is hip. Je zou dus denken dat christelijke scholen, zorginstellingen en bedrijven die zonnestroom graag binnenhalen. Maar door hun hoge stroomverbruik zijn veel van deze bedrijven en instellingen grootverbruikers en grootverbruikers betalen minder dan burgers en bedrijven: ongeveer 0,10 tot 0,12 euro per kWh, in vergelijking tot 0,22 voor burgers en circa 0,15 voor bedrijven.

Dat lage grootverbruikerstarief begint al boven de 50.000 kWh per jaar. Veel middelgrote instellingen vallen onder dat tarief. De terugverdientijd van investeringen is dan een stuk langer dan voor kleinverbruikers. Bovendien betalen stroomslurpers vrijwel geen REB (=energiebelasting), waar de particulier 0,12 euro per kWh aan kwijt is. En dus staan de daken van de meeste stroomslurpers nog leeg.

Wat moet er gebeuren om hen in beweging te krijgen? Allereerst zijn zij zelf aan zet. Directeuren, bestuurders en eigenaren van bijvoorbeeld vakbonden, (zorg)instellingen en bedrijven die zich door waarden als rentmeesterschap laten leiden, moeten zich niet door een lage stroomprijs laten weerhouden van investeringen.

Verder is de politiek aan zet. Het mag niet zo zijn dat juist de grootverbruikers niet meedoen. Mede door heffingen of andere prikkels moeten ook zij aan de slag. Want there is no planet B.

Peter Siebe is redacteur van de Toolkit Duurzaam Kerkbeheer. Hij is journalist, werkt aan duurzaamheid en bemiddelt graag bij investeringen in ‘vergroening’ van uw kerk, instelling, bedrijf of woonhuis. Contact: petersiebe@ziggo.nl.

Over de auteur
Peter Siebe

Peter H. Siebe is persvoorlichter bij het NBG.

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief