Metamorfose door Gods Geest

Myriam Klinker | 2 april 2016
  • Woordzoeker

U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.
(Romeinen 12:2)

(beeld lirtlon/iStockPhoto)

(beeld lirtlon/iStockPhoto)

Offer jezelf! Dat lezen we aan het begin van Romeinen 12. Paulus heeft zijn exposé over Gods plan met Israël en de volken afgesloten met een lofprijzing en nu schakelt hij over van dogmatiek naar aansporing. Stel jezelf in dienst van God als een levend, heilig en Hem welgevallig offer. Pas je niet aan deze wereld aan, maar vernieuw je gezindheid.

Deze wereld. Voor de christenen te Rome doelt Paulus op de wereld met haar eigen wijsheid en haar talrijke afgoden (vergelijk 1 Korintiërs 1:20). Zeker voor niet-Joodse christenen was de overgang van een veelgodendom naar het dienen van de ene God van Israël een enorme stap, die ook sociaal grote impact had. Paulus roept echter niet op om te breken met deze wereld, hij zegt: pas je niet aan, of liever: conformeer je niet aan deze wereld. Daarmee stuurt hij niet aan op een afzijdige houding van christenen, als een soort onaangepaste wereldburgers. Integendeel, hij roept op tot iets nieuws: jullie moeten transformeren, jezelf veranderen. Je kunt ook vertalen: laat jullie veranderen – namelijk door het werk van Gods Geest.

Rups

In de Griekse werkwoordsvorm die Paulus gebruikt (metamorfousthe) herkennen we het Nederlandse woord ‘metamorfose’. Een metamorfose is een diepgaande verandering. Voor en na kennen elkaar niet weer. Een nietige rups, die haar leventje op de grond slijt, verandert in een prachtige vlinder, hoog in de lucht. Een christenvervolger vol ijver voor wet en tempel verandert in een vurige apostel, vol van Christus’ geest. Dat is pas een radicale verandering – wat overigens wel bleek uit de angstige reactie van de leerlingen in Jeruzalem, die maar niet konden geloven dat Saulus christen was geworden (Handelingen 9:26).

Geleidelijk

Hoe kom je tot verandering? Door vernieuwing van je gezindheid, zegt de apostel tegen de Romeinse christenen. Je mindset moet anders. Dat gaat niet van vandaag op morgen. Ongetwijfeld heeft ook zijn eigen ommekeer pas gaandeweg echt volle diepte gekregen. Wanneer Paulus oproept tot vernieuwing gebruikt hij wel vaker terminologie die duidelijk aangeeft dat hij dit ziet als een geleidelijk proces van herschepping. Als christenen moeten we steeds meer het beeld van onze schepper gaan vertonen (vergelijk 2 Korintiërs 3:18; Efeziërs 4:23; Kolossenzen 3:10). Wezenlijk voor deze vernieuwde gezindheid is een houding van bescheidenheid, vervolgt Paulus in Romeinen 12. Denk niet groot over jezelf, maar zoek de gemeenschap. Met onze verschillende gaven zijn we elkaars handen en voeten in het lichaam van Christus.

Liberaler

Precies die gemeenschapszin staat tegenwoordig onder druk, ook in de kerk. Onze samenleving met haar eigen wijsheid en talrijke afgoden leert ons niet om de ander te zoeken en hoger te achten dan onszelf. Juist niet. Onze mindset is grondig beïnvloed door de individualisering. En we hebben met z’n allen een liberalere gezindheid dan we misschien willen toegeven, zelfs in de kerk. Voor het offeren van dit ‘duur bevochten’ zelf is dan al helemaal geen ruimte. En toch zegt Paulus: offer jezelf! Het is tijd voor een metamorfose. Leef vrijuit op de plek waar God je gesteld heeft, maar conformeer je niet. Laat je vernieuwen. Pas dan zul je in staat zijn te ontdekken wat Hij van je wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.

Om over na te denken
1. Conformeer je niet. Romeinen 12 brengt die vernieuwde gezindheid in beeld. Lees het hoofdstuk en gebruik het als ‘metamorfosemeter’.
2. Waarin verschilt ‘conformeer je niet’ in Romeinen 12 van ‘wees jezelf, sta in je kracht’ in onze cultuur?

Over de auteur
Myriam Klinker

Myriam Klinker is universitair docent Nieuwe Testament.

Meest gelezen

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Kerknieuws juni 2026

Kerknieuws juni 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Op 15 mei is ds. Johannes Theodoor Jonkman overleden. Hij werd op 13 januari 1950 geboren in Groningen en studeerde theologie in Kampen. In 1983 werd hij door GKv Drachten Zuid-Oost uitgezonden als zendingspredikant naar Kalimantan Barat (Indonesië). In 2000 werd hij gemeentepredikant in NGK Hardenberg-Centrum, waar hij vanaf 2015 aan verbonden was als emerituspredikant. De NGK Hardenberg-Centrum telt ruim 550 leden. Binnenkort verschijnt op onderwegonline.nl een in memoriam over ds. Jonkman.

Lees artikel
Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Lyanne De Haan-Wilts
  • Kerkelijk leven
  • Professorsprofiel

Ik ontmoet Myriam digitaal. Haar vakantie is net voorbij en dat is te zien, ze kijkt ontspannen met een kop thee de camera in. Toch geeft ze aan dat vakantie iets ingewikkelds heeft. Het leven als hoogleraar is gefragmenteerd en kent een permanente druk. De rust die vakantie brengt is elke keer weer even wennen. De adrenaline van haar dagelijks leven moet eruit en ze vindt het lastig om geen grip op zaken te hebben. Tegelijk hoopt ze dat ze de rust van de afgelopen vakantie mee kan nemen in haar werk van de komende tijd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief