Heerlijk oneerlijk

… opdat hun zonden worden vergeven.
(Lucas 24:47)

Vlak voordat Hij teruggaat naar zijn Vader in de hemel, vertelt Jezus zijn discipelen met nadruk wat ze moeten doen: mensen oproepen tot inkeer en omkeer, zodat ze weer beseffen wie ze zijn en wie hun maker en Vader is. En zullen leven als vrije kinderen van Hem, omdat Hij hun alle schuld vergeeft. Het zou me niet verbazen als Jezus’ discipelen toen moesten denken aan hoe het allemaal begonnen was.

Makkelijker

(beeld Alberto Masnovo/iStockPhoto)

Marcus vertelt hoe Jezus enthousiast werd binnengehaald, maar dat vrijwel direct de problemen begonnen die tot zijn kruisdood zouden leiden. In Kafarnaüm had Hij tegen een gehandicapte man gezegd dat zijn zonden waren vergeven (Marcus 2:1-12). Dat kon Hij niet zeggen, vonden een paar Schriftgeleerden. Zij kenden de vele offerrituelen die God had voorgeschreven om vergeven te kunnen worden, en dan kun je niet zomaar tegen iemand zeggen dat zijn zonden vergeven zijn. Zonden vergeven, dat kan God alleen.

Jezus zag dat zijn woorden hen irriteerden. Vertel Mij eens, reageerde Hij, wat is makkelijker te zeggen: ‘Uw zonden worden u vergeven’ of: ‘Sta op, pak uw bed en loop’? Vervolgens zei Hij het laatste tegen de gehandicapte man. Die stond op en rende enthousiast weg. Was de genezing makkelijker dan zonden vergeven?

Loser

Drie jaar was Hij zo door het land getrokken. Toen werd Hij aan het kruis gespijkerd. Naast Hem hing een moordenaar, misschien wel een verschrikkelijke terrorist. Maar aan het eind van zijn leven kwam hij tot inkeer. Dat kwam niet door wat de mensen rond het kruis over Jezus zeiden. Iedereen dreef de spot met Hem. ‘Koning der Joden’ stond op het bordje. Nou, als Hij ook maar een beetje koning was, zou Hij zichzelf toch wel redden. Hij zag er niet uit: naakt, bebloed, weerloos. Geen verlosser, maar een loser!

Maar die moordenaar had door dat Jezus een échte koning was. Hij had Hem met opgeheven hoofd horen bidden voor de mensen die de spot met Hem dreven: ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.’ Daar haakt hij bij aan: ‘Jezus, denk aan mij wanneer U in uw koninkrijk komt.’ En hij kreeg te horen dat hij diezelfde dag nog met Jezus het paradijs binnen zou wandelen… Tot het laatst toe bleef Jezus vergeving schenken.

Lapzwansen

Lekker makkelijk, zegt iemand. Je berooft je leven lang mensen, je moordt zelfs. Vervolgens kom je vlak voor je dood tot bekering en dan loop je gewoon het paradijs binnen.

Lekker makkelijk, zei de oudste zoon uit de gelijkenis over zijn broer. Hij leeft er lekker op los en als het geld op is, komt hij terug bij pa. Die verwelkomt hem met een grandioos diner.

Lekker makkelijk, zeiden de mensen uit de gelijkenis van de werkers van het laatste uur. Wij werken ons de hele dag uit de naad, zij werken net een uurtje en krijgen hetzelfde loon!

Lekker makkelijk, zeggen keurige kerkmensen vandaag. Wij zetten ons in voor Gods koninkrijk, en dan heb je die lapzwansen en zij komen er óók…!

Zou het écht ‘lekker makkelijk’ zijn? Jezus zou zeggen: ‘Wat is makkelijker: je rolstoel weg of je schuld weg? Weet je dat het Mij mijn leven kostte om jouw schuld te vergeven?’ Nee, genade is niet lekker makkelijk, wel heerlijk oneerlijk! De één ontvangt het eerder dan de ander. Ook jij mag vandaag al met Hem het paradijs binnenwandelen. En als je echt van genade leeft, zul je niet met een verongelijkt gezicht, maar blij naar een ander kijken.

Om over na te denken
1. Lukt het jou om je aan Gods genade gewonnen te geven?
2. Hoe merken anderen aan jou dat je van genade leeft?
3. Wat is er zo paradijselijk aan het leven uit genade?