Bijbellezen op de manier van de lectio divina

Jos Douma | 9 januari 2016
  • Thema-artikelen

In een tijd waarin alles snel moet, is het een uitdaging om te verlangzamen. Dat geldt ook voor ons lezen en voor het lezen van de Bijbel. De spirituele leeswijze van de lectio divina kan helpen.

In de traditie van de kerk wordt er al eeuwenlang een manier van Bijbellezen beoefend die je slow reading zou kunnen noemen. Langzaam lezen. Zó lezen dat de woorden echt binnenkomen. Omringd door stilte en rust. In een sfeer van aandachtigheid. Ik heb het over de zogenoemde lectio divina, die stamt uit de traditie van het klooster. Een monastieke manier van Bijbellezen dus.

Het is een manier die niet allereerst als doel heeft dat je meer kennis opdoet of je een mening vormt (een meer informatieve leeswijze). Het gaat om een manier van lezen met het oog op ontmoeting en verandering (een meer transformatieve leeswijze).

Lectio divina betekent letterlijk: goddelijke (divina) lezing (lectio). Je kunt het ook geestelijk lezen of spiritueel lezen noemen. Of: Bijbellezen met je hart.

Vijf woorden

Waar gaat het in deze lectio divina precies om? Ik probeer het samen te vatten in vijf woorden die met een l beginnen: langzaam, liefdevol en luisterend leren lezen.

Lezen. Lectio divina is allereerst heel eenvoudig lezen. Gewoon lezen wat er staat. En ontdekken dat er niet altijd staat wat je denkt dat er staat. Lezen is de kernactiviteit.

Leren. Lectio divina staat voor een leerproces. Je bent geen volleerd lezer als je de letters van het alfabet kent en woorden en zinnen kunt vormen en volgen. Lezen is een levenslang leerproces, waarin je steeds opnieuw openstaat voor wat er aan tekst naar je toekomt. Lectio divina is: een leven lang leren lezen.

Langzaam. Lectio divina is een manier van lezen die je ook slow reading zou kunnen noemen. We lezen vaak snel, oppervlakkig, vluchtig, scannend. Ons internetgebruik heeft daar alles mee te maken. Daarom is het belangrijk om te verlangzamen, te onthaasten en langzaam te lezen, om werkelijk de woorden tot je te laten doordringen. Langzaamaan dus. Langzaam en herhalend.

Liefdevol. Lectio divina gaat om lezen met het hart en niet zozeer met het hoofd. Het is een leeswijze die eropuit is om geraakt te worden op een dieper niveau. Lectio divina gaat om groeien in liefde, niet in kennis.

Luisterend. Lectio divina is alert op de stem van de Geest die spreekt. Het gaat om het afstemmen op de stem die door de gelezen woorden heen klinkt.

Vrucht

Als ik een workshop over lectio divina geef, begin ik vaak met het samen in stilte luisteren (zonder meezingen dus) naar een lied van Sela: ‘Zegen mij’. Daarin komt dit zinnetje voor: ‘met een hart vol vrede’. En dan zeg ik er vaak bij dat er niet staat: ‘met een hoofd vol kennis’. Want daar gaat het niet om bij deze manier van lezen.

De vrucht van de beoefening van de lectio divina valt misschien wel samen met de vrucht van de Geest: liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22-23).

Vier stappen

De kern van de lectio divina bestaat uit vier stappen. Als je lectio divina voor het eerst oefent, is het zinvol om keurig deze stappen te volgen. Maar al snel zul je ontdekken dat het niet zozeer stappen of fases zijn, maar dimensies of aspecten van één en hetzelfde lees- en luisterproces.

De eerste stap is de lectio (lezen). Deze bestaat uit een aandachtige lezing van de (veelal korte) Bijbeltekst. Je kunt de tekst een paar keer overschrijven of uit je hoofd leren. Ook hardop uitspreken heeft een eigen waarde. Het gaat erom dat je contact krijgt met de woorden van de tekst, dat de tekstwoorden je eigen worden. En wellicht gaan er ook andere Schriftwoorden resoneren. Ook zul je merken dat er een woord is of een zinsdeel dat je in het bijzonder aanspreekt. Je kunt ervoor kiezen om in het vervolg van het proces vooral bij dat woord of zinsdeel stil te staan.

De tweede stap is de meditatio (overdenken). Nu gaat het erom dat je met je gevoel en je verstand een verbinding maakt met datgene waar het in de tekstwoorden over gaat. Hier wordt het persoonlijk gemaakt. Wat doet het mij? Wat betekent het in mijn dagelijkse leven? Vind ik het mooi of juist moeilijk? Welke gedachten, gevoelens en beelden worden er opgeroepen? Gaan er ook andere Bijbelgedeelten resoneren?

Het is een manier van lezen die niet allereerst als doel heeft dat je meer kennis opdoet of je een mening vormt

De derde stap is de oratio (bidden). Het overdenken gaat over in een dialoog. De tekstwoorden worden tot een gebed. Je vraagt en smeekt, je dankt en looft. Je geeft een reactie op wat je God door de woorden van de tekst heen hoort zeggen. Vaak laten die woorden zich ook omvormen tot gebedswoorden. Soms zijn het zelfs al gebedswoorden, in de psalmen bijvoorbeeld.

De vierde stap is de contemplatio (aanschouwen). Nu gaat het erom dat je, voorbij de woorden, tot rust komt in Gods genadige aanwezigheid, die gekleurd wordt door wat er net is gebeurd in lezing, overdenking en gebed. Dit is de tijd om je te verwonderen, de Geest zelf te laten zorgen voor je ziel en dankbaar te zijn voor het wonder dat Gods lichtende gelaat zegenrijk op jou gericht is. De Heer kijkt je liefdevol aan en jij rust in zijn liefde.

Aanwezig

De lectio divina moet je vooral ervaren. Dan zul je merken dat het komt tot verstilling (de stilte is een onmisbare randvoorwaarde) en tot ontmoeting. Tegelijk zul je merken dat de woorden niet altijd even gemakkelijk landen. Ze kunnen ook weerstand oproepen, aanvechting veroorzaken, punten van je leven aanraken waar verandering nodig is. Ook dat hoort erbij, omdat Gods woorden ook kunnen schuren met je leven – en dat daadwerkelijk doen.

Maar als ik zelf deze manier van lezen beoefen, en als ik dat samen met anderen doe, dan is eigenlijk altijd de ervaring: wat heerlijk om in alle rust een kort Woord van God op je te laten inwerken en rust te zoeken bij Hem en bij Jezus.

‘Met een hart vol vrede.’ Dat is vooral de ervaring die het beoefenen van de lectio divina op het oog heeft. Want dit Bijbellezen met het hart is altijd hierop gericht: ontdekken dat God aanwezig is, dat Hij spreekt, dat wij ook tot Hem mogen spreken en dat we eenvoudigweg tot rust mogen komen bij Hem.

Webtip
Lees meer op www.levenindekerk.nl/Lectio-divina.

Over de auteur
Jos Douma

Ds. Jos Douma is predikant van de Plantagekerk in Zwolle (GKv).

Meest gelezen

Zonder genade geen toekomst voor mensen van vlees en bloed 

Zonder genade geen toekomst voor mensen van vlees en bloed 

Koert van Bekkum
  • Boekbespreking

Lezers van dit blad zal de naam Jurrien Mol wellicht niet veel zeggen. Toch is hij in de Protestantse Kerk in Nederland geen onbekende. Mol studeerde in Utrecht. Als predikant in diverse dorpen in Friesland ging het studeren gewoon door, want hij promoveerde op een mooi proefschrift over de verhouding tussen collectieve en individuele verantwoordelijkheid in het Oude Testament. Hij is bovendien voorzitter van de Confessionele Beweging, de in 2020 ontstane fusiebeweging van de Confessionele Vereniging (in de Nederlandse Hervormde Kerk) en het Confessioneel Gereformeerd Beraad (in de Gereformeerde Kerken in Nederland).

Lees artikel
Het spreken van God en de sprekende slang

Het spreken van God en de sprekende slang

Bernard de Vries
  • Opinie

Heeft de slang nu wel of niet gesproken? Dat lijkt de vraag te zijn in het artikel van ds. Ulbe van der Meer  in het meinummer van Onderweg. In deze reactie wil ik op een open en eerlijke manier het gesprek aangaan. Dat is zeker nodig als het waar is wat gesteld wordt, dat de traditionele visie voor zoveel problemen heeft gezorgd onder leden van de NGK en haar voorlopers.

Lees artikel
Studentenpastoraat aan de Theologische Universiteit Utrecht

Studentenpastoraat aan de Theologische Universiteit Utrecht

Mark Janssens
  • Wisselrubriek

Sinds begin 2025 ben ik naast mijn andere taken studentenpastor aan de TUU. Het goede van deze functie – alle lof aan de TUU voor de instelling van het studentenpastoraat! – is dat studenten in alle vertrouwelijkheid met mij kunnen spreken, over alles, zonder dat dat ook maar enig mogelijk gevolg kan hebben voor het vervolg van de studie of voor beoordelingen. Denk bijvoorbeeld aan veranderingen in opvattingen over (het verstaan van) de Bijbel. Vaak zijn de gesprekken eenmalig of met een grote tussenpoos, met sommige studenten spreek ik een tijd redelijk frequent over wat er bij hen speelt, wat problematisch is. En als er zaken weer wat tot rust gekomen zijn of beter hanteerbaar, dan stoppen onze ontmoetingen. Dat er zo’n plek voor de studenten is, vindt het College van Bestuur belangrijk.

Lees artikel
Jezus, een natuurmens

Jezus, een natuurmens

Arco den Heijer
  • Column

Als je op vakantie bent in de (Duitstalige) Alpen, kom je in de bergen regelmatig van die mooie donkerhouten bordjes tegen met in sierlijke letters een tekst die je stilzet bij de Schepper. ‘Alles was Odem hat, lobe den Herrn!’ Als het Bijbelteksten zijn, dan meestal psalmen. Zou je er ook een tekst uit het Nieuwe Testament op kunnen zetten? Welke tekst zou jij dan kiezen? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief