Column: Polyamorie

Je kon erop wachten. Ik had vijf jaar geleden nog nooit van polyamorie gehoord, en naar ik verwacht de meeste lezers van OnderWeg ook niet. Ik kwam het begrip voor het eerst tegen bij mijn onderzoek naar homoseksualiteit voor de Landelijke Vergadering (NGK).

Als het huwelijk niet meer wordt gezien als de verbintenis tussen man en vrouw, maar ook openstaat voor twee personen van gelijk geslacht, welke natuurlijke grens is er dan om het nog anders in te vullen? Waarom zou je niet ook een relatie tussen drie of meer personen (polyamorie dus), als ze daar zelf voor kiezen, de bescherming en status geven van een huwelijk? In Amerika leven al honderdduizenden mensen in zo’n relatie en maken ze aanspraak op acceptatie door de samenleving en aanpassing van de wet. Moet kunnen.

Wat nu een wolkje als eens mans hand is, kan zomaar uitgroeien tot een meerderheidsstandpunt

Maar wat ik nog niet had gehoord, was een verdediging van zoiets in christelijke kring. Tot voor kort dus. Inmiddels hoor je stemmen (met het leven van Karl Barth als illustratie) die aansporen om onze ‘vooroordelen’ overboord te zetten. God is immers een God van liefde? Jezus kwam toch om ons leven te brengen en overvloed?

Let op: wat nu een wolkje als eens mans hand is, kan zomaar uitgroeien tot een meerderheidsstandpunt. Als je niet meegaat met zo’n herdefinitie van het huwelijk sta je aan the wrong side of history. En wie niet horen wil, moet maar voelen. Zoals het Canadese echtpaar dat eerst wel in aanmerking kwam voor adoptie, maar later toch niet. Namelijk toen ze zich lieten ontvallen dat ze geloven in de traditionele opvatting van het huwelijk. Daardoor kunnen ze naar huidig inzicht geen veilige omgeving bieden aan kinderen.

Als je ziet hoe snel de ontwikkelingen gaan, kun je je hart vasthouden voor wat ons nog te wachten staat in het verlichte Westen. Wat me dan toch hoop geeft: misschien hebben we niet de geschiedenis aan onze kant (op dit moment dan) maar, om met een eerdere paus te spreken, wel de schepping. Want ook hier zal de wal het schip eens keren.