Veertig

Ergens begin jaren tachtig leerde ik het bandje U2 kennen. Eén van hun nummers die voor mij een bijzondere betekenis hebben, is de live-uitvoering van ‘40’. Pas later kwam ik erachter dat ‘40’ een deel van Psalm 40 aanhaalt. En zo is die tekst mijn geloofsverhaal binnengekomen, nog voor ik mijzelf als christen herkende. Maar 40 heeft nog meer verbindingen met mijn geloofsverhaal.

Pasen is voor mij niet los te denken van het getal 40. Het gaat om zowel de veertig jaren na de exodus als de veertig dagen van de vastentijd tot Pasen. Uit deze twee verhalen haal ik een parallelle boodschap: het bloed van het lam brengt mensen bij elkaar en beschermt tegen het oordeel, waardoor ik bevrijd van allerlei ballast onderweg kan naar Gods belofte.

Voorbijgaan

Pesach, het Hebreeuwse woord voor Pasen, betekent voorbijgaan of overslaan. Zoals in: ‘want de HEER zal door Egypte heen gaan om het te straffen. Maar ziet hij bij een deur bloed aan de bovendorpel en aan de posten, dan zal hij die deur voorbijgaan, hij zal de doodsengel geen toestemming geven om uw huizen binnen te gaan en u te treffen’ (Exodus 12:23). Het voorbijgaan is de laatste stap voordat de toegezegde bevrijding een feit wordt.

Daarna volgt een periode van veertig jaar waarin het volk van Israël toegroeit naar het betreden van het beloofde land. Ook al komt de generatie van de exodus daar niet, de belofte van bevrijding blijft van kracht.

Nieuw lied

In de veertigdagentijd mag ik vanuit de beloofde bevrijding toegroeien naar het feest van het begin van die bevrijding. Door het kruis en de opstanding gaat opnieuw het oordeel voorbij aan iedereen die daarop vertrouwt. Onderweg daarnaartoe heb ik net als iedereen te maken met tegenslagen in mijn leven. En dan komt Psalm 40 van U2 mijn geloofsverhaal binnen (ik heb de songtekst vertaald met de woorden van Psalm 40:2-4 NBV):

Vol verlangen heb ik op de HEER gewacht
en Hij boog zich naar mij toe,
Hij heeft mijn roep om hulp gehoord.
Hij trok mij uit de kuil,
uit de modder, uit het slijk.

Hij zette mij neer op een rots,
een vaste grond voor mijn voeten.
Mogen velen het zien,
mogen velen het zien vol ontzag.

Hij gaf mij een nieuw lied in de mond.

Dat vertrouwen heeft te maken met het paaslam, met Jezus. Jesaja 53:5 zegt: ‘Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing.’ Dat is nogal een verwijt: ik ben mede de oorzaak van Jezus’ lijden en dood. Hij is niet alleen voor, maar ook door mij gegeseld en gekruisigd. Zoals het lam geslacht moest worden voor de exodus, zo moet ik Jezus dood willen voor mijn Pasen. Omdat zijn dood betekent dat ik voorbijgegaan word.

Bij die bevrijding gaat mijn nieuwe lied uit Psalm 40 verder. Daarin kan ik zingen over de betekenis van exodus, avondmaal, kruisiging, opstanding en het jaarlijkse paasfeest in mijn leven. Over hoe die oude gebeurtenissen nog altijd van belang zijn in wat ik meemaak en in de keuzes die ik daarbij maak. Soms als een klaaglied over de moeiten en soms als een loflied over de mooie dingen.

Vertrouwen

Dat geloofsverhaal wil ik graag delen met jonge mensen: de exodus en de kruisiging en opstanding hebben met mij persoonlijk te maken. Ik heb de bevrijding ervaren en zie de belofte van een leven in vrijheid geregeld weer opduiken in mijn leven. En ik hoop dat ze in mijn geloofsverhaal herkenning vinden en voor zichzelf de verbinding met de Bijbel ontdekken. In de Bijbel zijn de veertig jaren in de woestijn net zo belangrijk als de exodus en de intocht in het beloofde land. Omdat er tussen het start- en eindpunt een heel leven zit, waarin de (belofte van de) bevrijding heel concreet ervaren kan worden. Bijvoorbeeld in het loskomen van mensen die je met hun (voor)oordeel proberen te kleineren. Van omstandigheden op school of werk die je beperken in wie je zou kunnen zijn. Of van je eigen gedrag dat schadelijk voor je is.

Er zijn zo veel voorbeelden te bedenken waardoor (jonge) mensen bekneld kunnen zitten en waardoor ze echt naar bevrijding verlangen. Dan hebben ze iets nodig om zich aan vast te houden: de belofte dat het beter kan en wordt, een beloofd land om naar uit te kijken. Dat kunnen ze vinden in een gemeente van mensen die met elkaar hun geloofsverhalen delen, in voor- en tegenspoed. Ik ben ervan overtuigd dat God in Jezus door de heilige Geest jouw en mijn geloofsverhaal daarvoor inschakelt. In het jeugdwerk deel ik mijn verhalen over bevrijding met mensen die dat nodig hebben.

Agenda

17 maart 2018 (Drachten): Kinderwerkersdag van stichting Doe maar, met als thema ‘Let’s Connect’, over in verbinding staan met God, jezelf en het kind. Zie stichtingdoemaar.nl/kinderwerkers-trainingen/kinderwerkersdag.

31 maart – 1 april: Paaschallenge 2018. Een spelactiviteit in de nacht van zaterdag op paaszondag voor groepen jongeren van ongeveer 13-17 jaar met minimaal 2 leiders per groep. Zie jop.nl/themas/vieren-en-ontmoeten/paaschallenge-2018.

7 april 2018 (Ede): Huis van Belle-dag. Bedoeld voor tienermeiden, met speciaal programma voor ouders. Zie stichtinghuisvanbelle.nl/blog/belledag2018.

26 mei 2018 (Arnhem): EO Jongerendag, met als thema ‘Walk on water’. Zie beam.eo.nl/eo-jongerendag.

Media/tips

Een live uitvoering uit de jaren tachtig van het U2-nummer ‘40’ is te vinden op www.youtube.com/watch?v=lj8rzXBVmBY.

Maak voor jezelf eens een overzicht van momenten in jouw leven waarin jij de hand van God ziet. Welke lessen heb jij daaruit geleerd? Kun je die misschien delen met de jongeren van je groep?

Op de website van JOP zijn verschillende programma’s vinden om met het passieverhaal en het feest van de opstanding van Jezus Christus aan de slag te gaan. Zie jop.nl/werkvormen/programma/pasen-3.

Met bijdragen van Martine Versteeg (NGK Jeugdwerk) en Anko Oussoren (Praktijkcentrum GKv).