Column: Kop van Jut

Als de dominee voorbijgaat, valt er allang geen eerbiedige stilte meer. Er wordt rustig doorgepraat over houdbaarheid en toekomst van het predikantschap. Onlangs belegden vrolijk-orthodoxe kerken een studiedag rond dit lijdend voorwerp. In de categorie kommer en kwel vormen de vastloper, de losmaker, de opbrander en de pijpendanser samen een kwartet. Het probleem wreekt zich in een dalende instroom op de opleiding. Want welke jonge creatieve geest wil zich nog in dit wespennest steken? Maar wat is het probleem eigenlijk? Kortweg komt het neer op een botsing tussen verschil en verwachting in de kerk.

Uiteenlopende idealen en geestelijke leegte in de kerk worden geprojecteerd op de voorganger. Als de context snel verandert terwijl de predikant niet meegroeit, gaat het mis. De dominee wringt zich in een spagaat om zich terug te vinden in een gordiaanse knoop. Het eindspel laat zich raden. Herders vallen door de mand als schaap met drie of vier poten en worden door handige hr-managers richting outplacement begeleid. Want wie wil nog vastzitten aan een haperende voorganger?

De dominee wringt zich in een spagaat
om zich terug te vinden in een gordiaanse knoop

Nu kun je aan zo’n rampscenario wel wat vijven en zessen kwijt. Is het fair om elke verwachting of teleurstelling in de zwarte schoenen van de voorganger te schuiven? Is verbinding voor onbepaalde tijd wel de manier om aan een kerk verbonden te zijn? En wordt in een plurale context de voorganger niet automatisch een grijze peoplemanager?

In ieder geval zullen we nog wel een tijdje in deze perfecte storm zitten. Goed om als voorganger dan niet in de slachtofferrol te kruipen. Een blik in de spiegel kan daarbij helpen, met een linker- en rechterrijtje. Wie ben je als voorganger? Wel vol van Jezus. Niet van de hype. Wel leergierig. Niet onverschillig. Wel van het kruis. Niet op de strepen. Wel voor de mensen. Niet van de stenen.

In deze beperking en kwetsbaarheid kan de Meester zichtbaar worden. En wie weet helpt het om weer samen te komen rond het kruis. Want als je zelf van je voetstuk stapt, wat heb je dan te verliezen?