Kleuren in de kerk

Praktijkcentrum | 12 mei 2018
  • Praktijklokaal

Tot voor kort was er binnen de kleine gereformeerde kerken weinig aandacht voor het kerkelijk jaar, behalve dan voor de feestdagen. Maar inmiddels dringen ook daar allerlei liturgische kleuren het kerkgebouw binnen.

041004 Praktijklokaal foto 2aDe GKv Delft bijvoorbeeld heeft een hele set liturgische kleden in gebruik genomen. Thema daarbij is de boom: ‘De boom wordt gebruikt als beeld van de gelovige of de christelijke gemeente (Openbaring 22:1-5 en Psalm 1). Een boom groeit, bloeit en draagt vrucht en is afhankelijk van voedsel.’ De kleden in Delft zijn door de gemeente zelf gemaakt en veel gemeenteleden hebben daar een steekje aan bijgedragen.

De NGK Amstelveen besteedt ook aandacht aan deze liturgische traditie. Ds. Cor-Jan van Rhijn gaat hier namens de Liturgiecommissie breed op in. Volgens Van Rhijn helpen kleuren de kerkganger op weg, als hij of zij ziet welke kleur in de kerkzaal aanwezig is: ‘Goede Vrijdag is helrood, samen met Palmzondag en Pinksteren. Deze helrode kleur staat voor de hartstocht, de passie, het uitbundige, maar ook voor het dieptrieste.’

Bij dat laatste gaat het om passie in de betekenis van lijden, op Goede Vrijdag maar ook op 28 december, als de kindermoord in Betlehem aandacht krijgt. Tegelijk is helrood ook de kleur voor Palmzondag. Ds. Van Rhijn: ‘Als de hartstocht voor God door deze wereld begint te waaien, geldt het helrood; dan hoor je de menigten uitbundig juichen: Hosanna! Gezegend Hij die komt in de naam van de HEER.’ De kleur van de kerk verandert na Pinksteren, dan wordt de kerk groen: de kleur van de verwachting.

Webtip
Zie voor uitleg bij de liturgische kleden in de GKv Delft www.gkvdelft.nl/nl/node/516.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief