Redactioneel: ‘En zij trokken op…’

Ik herinner mij de trip goed. Voor het eerst ging ik voor werk naar Israël. Ik huurde een auto; geen krachtpatser, maar goed genoeg om de ritjes vlot te laten verlopen. Tot ik een keer op een weg naar Jeruzalem reed. Het landschap was heuvelachtig, hooguit. Toch protesteerde de auto, hij moest eraan trekken. Op zo’n moment denk je zomaar aan een Bijbeltekst, bijvoorbeeld die tekst waarin staat dat zij ‘onderweg waren, opgaande naar Jeruzalem’. Een andere vertaling zegt: ‘zij trokken op’. Opeens leeft zo’n Bijbeltekst, ánders dan als je in Nederland de Bijbel leest.

Normaal gaat deze column niet over het thema van de betreffende editie. Vandaag wel. Omdat het Joodse volk mij na aan het hart ligt. Dat is vreemd voor iemand die opgroeide in de GKv, waarin de vervangingstheologie – de kerk is in de plaats van Israël gekomen – bon ton was. Ik heb daar al vanaf jongere leeftijd niet veel mee gehad. Ik zag er weinig in terug van de Bijbelse beloften en uitspraken, in het Oude en het Nieuwe Testament, over de bijzondere positie van Israël. En ik miste de aandacht en liefde voor de (olijf)boom waar latere gelovigen op geënt zijn, een boom die snel na Pasen nieuwe takjes kreeg: het waren Joden die na de pinksterdag de eerste gemeente vormden.

De auto protesteerde, hij moest eraan trekken

Misschien denk je: oké, ik gun jou die betrokkenheid op het Joodse volk, maar de staat Israël dan? Daarmee is de verhouding lastiger. Ik ben diep dankbaar voor het feit dat Israël thuisland voor de Joden is geworden. Maar Israël doet, zoals andere staten, verkeerde dingen. Waardoor anderen pijn lijden. Waardoor de afstand tussen Joden en Palestijnen helaas groeit.

Zij trokken op. Optrekken. Opgáán. Lijkt dat niet op geloven? Ook wij trekken, geestelijk gezien, omhoog, naar boven. De Heer zegt: ‘Zoek het koninkrijk.’ Paulus schrijft: ‘Richt je op boven.’ Zoiets trek je trouwens niet zelf, de Geest helpt. Ik hoop vurig dat Hij dáár krachtig werkt in het hart van hen die naar vrede jagen. Opdat zij zegen ontvangen en velen tot zegen zijn. Wie weet trekken beide volken dan samen op.