Nadenken over missionair-zijn

Praktijkcentrum | 7 juli 2018
  • Praktijklokaal

Waarom zou je nadenken over het waarom van missionair-zijn, als je als kerk al een indrukwekkend aantal missionaire activiteiten ontplooit in de buurt? De Open Hof (NGK Dordrecht) werkt vanuit de kerk in de buurt, maar werkt ook samen met allerlei organisaties in een nauwe verbinding met diaconaal gemeente-zijn. Onder al die werkers uit de Open Hof ontstond de behoefte om met elkaar over het waarom van hun missionaire inzet na te denken.

Het kernteam dat hen ondersteunt in hun activiteiten, wijst op gastvrijheid als belangrijke waarde van de gemeente: ‘Daarom zijn we gericht op de wereld rondom ons. Ruimte geven aan anderen doe je niet allereerst als individu, maar als gemeenschap. Het is een gemeenschappelijke taak, die ten diepste een geestelijke grondslag heeft. Gods kloppend hart is de bron van onze gastvrijheid.’

Het team introduceert de drie V’s:

Verhaal: Het verhaal van ons mensen is ingebed in het verhaal van de opgestane Heer: ‘Als wij met Hem gestorven zijn, zullen we ook met Hem leven’ (2 Timoteüs 2:11). Missionair-zijn is beseffen dat ons verhaal is opgenomen in het verhaal van God.

Vriendschap: Het verhaal van God werkt vervolgens in ons mensen het nodige uit: vriendschap. Wij worden in de gemeenschap van Christus opgenomen.

Vragen: Tijd nemen voor de vragen van de ander, om vriend te zijn van de ander, om naar God te verwijzen en dat samen te onderzoeken, vraagt het nodige van je.

Aan de hand van deze drie V’s kan het gesprek over de gemeente als uitreikende gemeenschap gevoerd worden.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief