Column: Meer dan daders

Wim van der Schee | 22 december 2018
  • Column

Het viel me laatst weer eens op: hoe een avondmaalsviering onder gereformeerden culmineert in de volkomen verzoening van al onze zonden. Alles werkt daarnaartoe. Na deze woorden valt de stilte of begint de muziek, en mag je geestelijk proeven dat jouw zonden vergeven zijn.

Wat je intussen ook proeft, is dat jij vooral een dader bent. Van daders moeten zonden vergeven worden. Slachtoffers hebben zoiets niet nodig. Hoe centraler vergeving van zonden staat in de kerk, hoe meer je jezelf als een dader leert zien.

Om Kerst te vieren moet je juist
even ophouden met dader-zijn

Dan is het omschakelen met Kerst. Om Kerst te vieren moet je juist even ophouden met dader-zijn. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bleken gewone soldaten dat goed door te hebben. Kerst vraagt om een bestand, vonden ze, tot ergernis van de legerleiding. Het was bepaald niet de bedoeling dat ze zouden merken dat die soldaten aan gene zijde mensen waren, en niet maar daders. Maar de soldaten hadden gelijk. Bewust of niet, ze voelden dat dit precies is waar Kerst je bij stilzet: mensen zijn zo veel meer dan daders. Ze zijn ook lijders, mazzelaars of pechvogels. Je kunt van ze houden, of ze nu dader zijn of niet.

Dat doet God in ieder geval met Kerst. Als het alleen om daders ging, had Hij net zo goed als volwassene op aarde kunnen verschijnen: dader onder de daders. Nu wordt Hij geboren: mens onder de mensen. Hij identificeert zich met mensen, dertig jaar lang, vóór Hij iets gaat doen. Hij wil delen in wat je overkomt, in wat je moet uithouden, in wat nu eenmaal zo is, en waar je niets aan kunt doen.

Het lichaam van Christus dat we delen bij het avondmaal is niet alleen gekruisigd, het is ook geboren, besneden, gegroeid, gezalfd, gekust en geliefd. Het smaakt dus naar veel meer dan volkomen verzoening van al onze zonden. Gods Zoon werd mens om mensen zonen en dochters van God te maken. Dat smaakt niet naar dader-zijn, maar naar geliefde-zijn, inclusief alles. Misschien toch maar eens iets doen aan die avondmaalsformules, na het kerstbestand.

Over de auteur
Wim van der Schee

Wim van der Schee is predikant van de hervormde wijkgemeente Lindtse Hof in Zwijndrecht.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief