Column: Het vrede-op-aardegevoel

Al vrij snel in de pastorie leerden mijn vrouw en ik het vrede-op-aardegevoel kennen. Dan willen mensen vóór Kerst nog even iets goedmaken, terwijl ze in januari weer in dezelfde fout vervallen. Rond Kerst maken we even geen ruzie; we nodigen elkaar uit om samen te eten en te drinken. En we maken er wat van, ongeacht de vraag of de onderlinge verhoudingen gespannen zijn of niet. Rond Kerst heerst vrede, of in ieder geval het gevoel daarvan.

Vorig jaar zag ik op de laatste adventszondag een vrouw na de preek haar tranen verbijten. Tevergeefs, ze had het zichtbaar zwaar. Na de dienst zocht ik in de hal contact. Wat bleek? Ze kon er niet meer tegen: tegen die gewenste, maar ook gespeelde familierust in deze dagen. Dat vrede-op-aardegevoel, waarbij je je uiterste best doet om de onderlinge narigheid buiten beeld te laten. Maar het is vernis, het is niet echt. En dus barst de narigheid in januari vanzelf weer los.

Ze kon niet meer tegen die gespeelde
familierust in deze dagen

Het is net als de bestanden die in oorlogsgebieden rond de Kerst soms worden afgekondigd. Ze houden geen twee weken stand. En ik wens het personeel van de ambulances ook veel sterkte: te vrezen is dat hun vrede-op-aardegevoel eindigt op oudejaarsdag, wanneer ze voor het eerst hun kogelvrije vesten mogen uitproberen. Wat is dat toch voor waanzin?

Dit geworstel, deze vorm van de schijn ophouden, zal blijven bestaan zolang ons gevoel niet stoelt op een beleefde werkelijkheid. Zolang Kerst een incident is dat geen wortel heeft. Pas wanneer de boodschap van vrede bij de verschijning van onze heiland op aarde ons hart doorboort, gaat die vrede ons echt regeren. Dan stoelt het gevoel op vaste grond en houdt het ook stand, tot maanden na eind december. Want Jezus kwam niet op aarde om zomaar een gevoel te stimuleren, Hij kwam om onze schuld fundamenteel aan te pakken. Dat vernieuwt een mens, dat geeft echte vrede. Omdat Hij van de kribbe naar het kruis ging.

Mijn wens voor u daarom: geen vredesgevoel, maar een vredesbestaan.