Column: Het vrede-op-aardegevoel

Dingeman Quant | 22 december 2018
  • Column

Al vrij snel in de pastorie leerden mijn vrouw en ik het vrede-op-aardegevoel kennen. Dan willen mensen vóór Kerst nog even iets goedmaken, terwijl ze in januari weer in dezelfde fout vervallen. Rond Kerst maken we even geen ruzie; we nodigen elkaar uit om samen te eten en te drinken. En we maken er wat van, ongeacht de vraag of de onderlinge verhoudingen gespannen zijn of niet. Rond Kerst heerst vrede, of in ieder geval het gevoel daarvan.

Vorig jaar zag ik op de laatste adventszondag een vrouw na de preek haar tranen verbijten. Tevergeefs, ze had het zichtbaar zwaar. Na de dienst zocht ik in de hal contact. Wat bleek? Ze kon er niet meer tegen: tegen die gewenste, maar ook gespeelde familierust in deze dagen. Dat vrede-op-aardegevoel, waarbij je je uiterste best doet om de onderlinge narigheid buiten beeld te laten. Maar het is vernis, het is niet echt. En dus barst de narigheid in januari vanzelf weer los.

Ze kon niet meer tegen die gespeelde
familierust in deze dagen

Het is net als de bestanden die in oorlogsgebieden rond de Kerst soms worden afgekondigd. Ze houden geen twee weken stand. En ik wens het personeel van de ambulances ook veel sterkte: te vrezen is dat hun vrede-op-aardegevoel eindigt op oudejaarsdag, wanneer ze voor het eerst hun kogelvrije vesten mogen uitproberen. Wat is dat toch voor waanzin?

Dit geworstel, deze vorm van de schijn ophouden, zal blijven bestaan zolang ons gevoel niet stoelt op een beleefde werkelijkheid. Zolang Kerst een incident is dat geen wortel heeft. Pas wanneer de boodschap van vrede bij de verschijning van onze heiland op aarde ons hart doorboort, gaat die vrede ons echt regeren. Dan stoelt het gevoel op vaste grond en houdt het ook stand, tot maanden na eind december. Want Jezus kwam niet op aarde om zomaar een gevoel te stimuleren, Hij kwam om onze schuld fundamenteel aan te pakken. Dat vernieuwt een mens, dat geeft echte vrede. Omdat Hij van de kribbe naar het kruis ging.

Mijn wens voor u daarom: geen vredesgevoel, maar een vredesbestaan.

Over de auteur
Dingeman Quant

Dingeman Quant is emeritus predikant in de CGK en kerkrechtdeskundige.

Meest gelezen

Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief