Column: Beestenboel

Els van Dijk | 19 januari 2019
  • Column

Een huisdier? Heb ik niet. Ik ben vóór vrijheid en dus tegen beestjes in kooitjes en kommetjes. En aangezien het meer regel dan uitzondering is dat ik twaalf uur per dag van huis ben, is een hond ook geen optie. Ik zie heus wel dat voor sommige mensen een hond van toegevoegde waarde is, een dier dat hen zonder woorden aanvoelt, maar er is ook iets merkwaardigs gaande in de relatie tussen mens en dier. Het lijkt erop dat we iets essentieels zijn kwijtgeraakt en dat dieren die leemte moeten opvullen.

Hyperactieve of juist angstige mensen(kinderen) kunnen een workshop koeknuffelen volgen, want met zo’n beest kun je heerlijk koemuniceren. Voor een teamtraining kun je bij varkens terecht, waarbij teamleiders met een groot ego wel het risico lopen ontmaskerd te worden (want daar houden varkens niet van). Steeds meer Amerikaanse luchthavens hebben therapiedieren, die je kunt aaien om je luxezorgen te vergeten. Sommige bedrijven kiezen voor een kantoorhond (zo’n hond brengt gezelligheid en houdt het personeel in beweging) en een Amsterdamse universiteit heeft een puppykamer ingericht, waar studenten een kwartiertje hun tentamenstress kwijt kunnen. En een coach biedt de mogelijkheid om een therapiehond in te zetten bij de begeleiding van jong en oud.

Voor een teamtraining kun je bij varkens terecht

Wat is er aan de hand? Zou het ermee te maken kunnen hebben dat mensen steeds minder innerlijke rust en vrede kennen en vanuit die onmacht hun tijdelijke toevlucht zoeken bij een dier? In mijn nieuwjaarstoespraak heb ik geput uit Johannes 9 voor structurele rust. Daar ontmoet ik een Jezus die ziet. Hij kent je. Je angst, je verdriet, je hoop, je verlangen. Hij wil niets liever dan je bij elke stap beschermen. Ik vergeet jou nooit, zegt God. Ik heb je in mijn handpalm gegrift. Mijn gedachten aan jou zijn talrijker dan de zandkorrels aan de zee.

Zei het vinkje tot de mus: Ik zou graag eens willen weten waarom mensen toch zo druk zijn en hun zorgen nooit vergeten! Zei het musje tot de vink: Het komt vast doordat zij geen hemelse Vader hebben die voor hen zorgt zoals voor jou en mij.

Over de auteur
Els van Dijk

Els van Dijk is directeur van de Evangelische Hogeschool.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief