Het merk van de kerk

Praktijkcentrum | 11 mei 2019
  • Praktijklokaal

Steeds meer plaatselijke gemeenten kiezen voor een onderscheidende naam die niet langer verwijst naar het kerkverband waar ze deel van uitmaken. Soms zit er in die naam iets van een missie die de gemeente nastreeft: dit willen we zijn, dit is kenmerkend voor ons, zoals bij De Pelgrim, De Regenboog of De Ontmoeting. Soms wordt er aangesloten bij de ingeburgerde naam van het kerkgebouw.

051004 Praktijklokaal foto 3aDat laatste doet de GKv Alkmaar, die zich voortaan Kapelkerk noemt. Er is een nieuw logo bedacht en er wordt gewerkt aan een speciale website gericht op niet-kerkelijke mensen.

De bedoeling is dat de kerk beter te vinden is voor de inwoners van Alkmaar. Wat hebben die immers met een kerkverband? Niet-kerkelijke mensen zullen eerder op zoek gaan naar een plaatselijke kerk dan naar een kerk van een specifiek kerkverband zoals de GKv of de NGK. Overigens wil de Kapelkerk zich niet losmaken van haar achtergrond. Op de beide sites van de gemeente zijn nog steeds verwijzingen zijn te vinden naar de (landelijke) GKv.

051004 Praktijklokaal foto 3bHet nieuwe logo laat het meest herkenbare onderdeel van het eeuwenoude gebouw zien: de toren. Deze toren wordt gepresenteerd boven de skyline van de stad Alkmaar, met daaronder de tekst ‘Midden in Alkmaar!’ Daarmee wordt recht gedaan aan een van de geformuleerde doelen van de kerk: ‘Present zijn als kerk midden in de stad, zodat verbindingen kunnen ontstaan.’

De GKv Enschede-Zuid is een voorbeeld van een gemeente die met een naamsverandering haar identiteit wil uitdrukken. Deze gemeente heet tegenwoordig Stadskerk de Verbinding. Met als korte aanduiding van haar identiteit: ‘Eigentijds in een veranderend tijdperk’. In het gemeenteprofiel wijst deze kerk met nadruk op de missionaire inzet in de stad Enschede. Ook de Stadskerk wijst nadrukkelijk op het GKv-kerkverband en op de bandbreedte die dit verband biedt voor diverse manieren van kerk-zijn.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief