Ben ik een Maria of een Martha?

Veertig dagen lang heb ik ernaar toegeleefd, eerst nog de Stille Week en dan Pasen. ‘Ja, de Heer is waarlijk opgestaan!’ Daarmee is deze fase van het kerkelijk jaar weer afgerond. Wat ga ik nu doen? Ga ik me volop voorbereiden op Pinksteren en bijvoorbeeld naar Opwekking? Of richt ik me op wat mijn hand vindt om te doen? Ben ik meer een ‘Maria’ of een ‘Martha’?

Om te beginnen: de twee zussen van Lazarus waren, denk ik, net als ikzelf complexe mensen. Mensen die in het ene geval dit deden en in een vergelijkbaar ander geval weer iets anders. Dat kan ik niet hard maken, want wij kennen hun namen alleen uit een paar ontmoetingen met Jezus. Maria die het goede heeft uitgekozen om naar Jezus te luisteren (Lucas 10:42), die Hem zalfde (Johannes 11:2, 12:3) en die na het overlijden van Lazarus Jezus niet opzocht (Johannes 11:20). En Martha die Jezus aansprak op het gedrag van haar zus (Lucas 10:40) en Jezus ook aansprak na het overlijden van Lazarus (Johannes 11:20-24). Twee zussen die beiden model kunnen staan voor twee typen mensen: Maria de vrome en Martha de dienende.

Plannen

Voor een vrome christen is de volgende stap het pinksterfeest. Weer toeleven naar een hoogtepunt in het jaar, zeker voor wie naar de pinksterconferentie van Opwekking gaat en zich daar weer helemaal kan opladen. Net als Maria luisteren naar het Woord en vol overgave zingen in aanbidding van God. Schitterend voor wie zich daaraan kan overgeven.

Ik kan niet van hoogtepunt naar hoogtepunt leven

Maar ik…, ik kan dat niet. Misschien omdat ik meer ben als de mensen waar Martha model voor staat. Ik ben bezig met het voorbereiden van allerlei activiteiten in het jeugdwerk en het plannen maken voor komend seizoen. Ik kan niet van hoogtepunt naar hoogtepunt leven en werken, dan put ik mezelf uit. Laat mij gewoon mijn taken uitvoeren, voor mijn gezin zorgen en aan de slag zijn vanuit de bevrijding van Pasen: God die met het oordeel aan ons voorbijgaat en ons de belofte van de opstanding geeft.

Proefwerkweken

Door mijn werk als jeugdleider herken ik die twee uitersten, en wat ertussenin ligt, ook bij tieners en jongeren. Kinderen gaan nog mee in de beweging van hun ouders, maar voor tieners en jongeren speelt hun eigen seizoensritme steeds meer een rol. Ik herken aan de ene kant het door willen gaan op de toppen, met de EO Jongerendag in het verschiet en de zomerconferentie van New Wine. Aan de andere kant herken ik (net als bij mezelf) ook bij verschillende jonge mensen dat het na Pasen wel even genoeg is. Net als ik hebben deze jonge mensen niet gelijk weer behoefte om toe te leven naar de volgende piekervaring. Misschien ook omdat hun leven in de komende maanden al vol zit met andere pieken: eindexamens, proefwerkweken, profielwerkstukken. Er zijn nu eenmaal ‘Maria’s’ en ‘Martha’s’, ook onder de jongeren.

Het kan dan ook een vorm van overvragen zijn als we alle jeugd in de gemeente steeds weer uitnodigen voor een volgende ervaring. In de typering van Maria en Martha: Martha’s geloof heeft dat aan Jezus’ voeten zitten misschien helemaal niet nodig. Ze getuigt zelf tegen Jezus dat ze Hem als de Christus herkent (Johannes 11:27). Haar geloof is niet meer en ook niet minder dan dat van haar zus, die zover gaat dat ze de voeten van Jezus zalft. Het geloof is misschien wel hetzelfde, maar de manier van uitdrukken niet.

Loslaten

Zoals Prediker zegt: ‘Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien’ (Prediker 3:6). Dat ritme, die vrijheid hoort voor mij ook bij Christus volgen. De verwachtingen loslaten en me weer voor een tijd op de dagelijkse gang van zaken concentreren. Ik vind het een heerlijke afwisseling in manieren van doen, waarbij God in beide te vinden is: in de hoogtijdagen en in de dagelijkse gang van zaken.

Voor mij is het op dit moment even genoeg geweest

Deze benadering is niet voor iedereen geschikt. Voor de Maria’s is dat misschien onvoldoende in het leven als christen, maar voor de Martha’s is het genoeg.

In de Joodse traditie van Pesach wordt aandacht gegeven aan die verschillen tussen mensen in het gebed ‘Dajenoe’ voor ‘het genoeg’. In dat gebed wordt God gedankt voor wat Hij heeft gedaan, omdat dat genoeg is voor ons. Voor mij zou dat gebed ongeveer als volgt gaan:

Als Jezus enkel zijn leven voor ons had gegeven, was dat voor mij genoeg geweest.
Als Hij slechts was opgestaan uit de dood, was dat voor mij genoeg geweest.
Als Hij ons alleen de belofte van de opstanding had gegeven, was dat voor mij genoeg geweest.
Als Hij enkel de Geest van de Vader met ons had gedeeld, was dat voor mij genoeg geweest.
Als Hij ons slechts aan elkaar had verbonden in zijn kerk, was dat voor mij genoeg geweest.
Als Hij mij door de Geest enkel een taak had gegeven in zijn kerk, was dat voor mij genoeg geweest.

Er is zo veel om vanuit het evangelie voor te leven en voor te danken, maar voor mij is het op dit moment even genoeg geweest.

Agenda

18 mei: Trainingsdag van Evangelie & moslims en stichting Gave voor kinderwerkers die contact hebben met migranten en/of vluchtelingen. Zie www.gave.nl/agenda/trainingsdag-kinderwerk.

25 mei: EO Jongerendag in Ahoy. Zie beam.eo.nl/eo-jongerendag-2019.

7-10 juni: Opwekking 2019, met als thema ‘Dieper met de Geest’. Zie www.opwekking.nl/conferenties/pinksterconferentie.