Redactioneel: ‘That’s normal’

Esther de Hek | 3 januari 2020
  • Blog
  • Column

In vijf dagen hebben we tientallen mensen ontmoet en gesproken. Een paar uur interviewmateriaal staat er op mijn telefoon – gesprekken met vrouwen vooral. Het verhaal van de christelijke vrouwen in India – ook wel ‘het gevaarlijkste land voor vrouwen’ genoemd – fascineert mij. Vrouw en ook nog christen zijn, hoe is dat, wie zijn zij? Ik schreef erover en ben bezig met meer verhalen. Over de door onrecht, verdriet en tegenslag getekende christinnen die ik ontmoette. En over hun veerkracht en geloof.

IMG_7915

(beeld Unsplash.com)

In dit stukje wil ik het niet over de vrouwen hebben, maar over een paar woorden die groot, met pen omcirkeld in mijn aantekeningenboekje staan. Ze sloegen in als een bom: ‘That’s normal.’ De woorden kwamen uit de mond van Aman, zoon van een predikant die in 2018 werd vermoord door een groepje hindoe-extremisten. ‘Hoe wreed en barbaars de laatste uren van zijn leven moeten zijn geweest, krijgen we op foto’s te zien: ik voel weerzin en kijk weg naar mijn aantekeningenboekje’, zeg ik er later over in een radiocolumn.

Die drie woorden zette ik in een vlaag van verbazing en ongeloof op papier. Aman, die naast me zat, sprak ze uit in reactie op de vraag aan zijn moeder of ze de daders van deze ijzingwekkende moord wel kón vergeven. ‘That’s normal’’, hoorde ik hem zeggen zonder het antwoord van zijn moeder af te wachten. Oftewel: dat doe je gewoon.

Alsof er een knopje omging, houdt sindsdien het geheim van vergeven mij bezig. Waarom lijkt dat daar zo moeiteloos en hier zo moeilijk te gaan? Op de radiocolumn over Aman kreeg ik een aantal reacties, alle met de strekking dat we vooral niet te simpel moeten spreken over vergeving. ‘Het is cultuur’, schreef iemand. En Bram van de Beek schreef in het ND over waarom mensen in Zuid-Afrika zo makkelijk vergeven: ‘Je wilt verder.’

Ik vind die reacties te makkelijk; voor vergeven van onrecht en schade bestaat geen universeel draaiboek, daarvoor is het veel te complex. Maar als de geloofsvrucht van vergeving in Nederland wat meer ‘normaal’ zou zijn, zou dat iedereen ten goede komen.

Dit artikel krijg je cadeau van ons. Probeer magazine OnderWeg drie maanden gratis. Meld je aan voor een Proefabonnement (Digitaal of Papier Plus).

Over de auteur
Esther de Hek

Esther de Hek is schrijver, schrijftrainer en oud-hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief