Wat hebben we we nodig om de top te halen?

Anko Oussoren | 4 september 2020
  • Jeugdwerk

Ik had ervoor getraind en het weer was perfect. Ideale omstandigheden om de Mont Ventoux te beklimmen. Maar toch vond ik het spannend. Zou ik de top halen? Iets van die spanning voel ik aan het begin van nieuw seizoen. Wat hebben we nodig om de top te halen? Elkaar echt ontmoeten en samen op weg gaan.

Mont VentouxIk was gewaarschuwd voor het stuk door het bos. Na een haarspeldbocht gaat de weg steil omhoog en gedurende acht kilometer is het stijgingspercentage negen à tien procent. Het was warm, het zweet gutste van mijn lijf, het was pittig en terwijl ik aan het fietsen was realiseerde ik mij dat ik een verkeerde cassette had. Niet echt handig, maar ik bleef rustig in- en uitademen en doortrappen. Wat mij in het bos triggerde, waren de enorme overvolle prullenbakken langs de weg en dat ik de top van de berg niet kon zien. Ik wist waarnaar ik onderweg was, maar de top was niet zichtbaar en ik zag veel renners ploeteren.

Ik moest aan die acht kilometer in het bos denken bij het thema van de OnderWeg van 5 september 2020. Hoe de kerk er in 2030 uitziet? Mijn verlangen is dat we nadenken over hoe wij het geloofsleven van jongeren kunnen versterken (inademen) en hoe zij hun plek in de maatschappij kunnen innemen (uitademen). Veel jeugdwerk ligt al meer dan een half jaar stil en corona heeft de jongeren in de kerk veranderd. Ik merk dat ik het spannend vind, ook al ben ik meer dan twintig jaar actief in het jeugdwerk. Iedere keer zie ik weer die grote, volle prullenbakken. Voor de coronacrisis konden we ons druk maken om jongeren die niet naar activiteiten of kerkdienst kwamen, maar al die activiteiten liggen in de prullenbakken langs de weg. Het coronabos lijkt verstikkend te werken en de top is uit het zicht verdwenen. Wat hebben we nodig om de top te halen?

Ik dacht terug aan een ontmoeting twee dagen eerder tijdens het beklimmen van Col de Meyrand. Daar kwam ik vijf kilometer voor de top een monnik tegen. Hij vertelde dat hij als jongere het geloof was kwijtgeraakt, maar weer was gevonden. Al pratend fietste we naar boven en het fietsen ging eigenlijk vanzelf. Boven op de berg in een kerkje hebben we samen het Onze Vader gebeden.

Wat hebben we nodig om de top te halen? Ontmoetingen waarin we ruimte krijgen om onze levens te delen. We zijn gemaakt om in verbinding te leven en wat kunnen we dan veel leren van de verhalen van anderen. Welke hulpmiddelen daarbij passen? Welke vormen daarvoor in de prullenbak moeten? Ik wil je uitdagen om daar in je eigen gemeente mee aan de slag te gaan. Dat vind ik het waardevolle van Kerk2030. Uiteindelijk gaat het niet zo zeer om de vorm, maar waar we naartoe op weg zijn.


Tips

Vorig jaar heb ik een artikel geschreven over de uitdaging van geloofsvorming. Daarin benoem ik een aantal spiegels waar jezelf, of met een aantal anderen in kan kijken. Het artikel staat op de website van het Praktijkcentrum: www.praktijkcentrum.org/blog/de-uitdaging-van-geloofsvorming.

Wil je hulp bij het opstarten of begeleiding ontvangen bij het bezinnen, neem dan contact op met één van de jeugdwerkadviseurs van het Praktijkcentrum of Jeugdwerk Steunpunt.

Kabbelt het jeugdwerk bij jou in de gemeente al jaren door op dezelfde manier? Weet je misschien wel dat er iets moet veranderen, maar is het moeilijk zelf te bepalen wat dat moet zijn? Dan is een QuickScan een manier om hierachter te komen. Bij een QuickScan kijk je naar de opbouw van het bestaande jeugdwerk. Bij alle activiteiten kun je drie vragen stellen:

1. Hoe helpt de activiteit om verschillende mensen in verschillende omstandigheden tot hun recht te laten komen?

2. Hoe draagt de activiteit bij aan het opnemen van kennis, dit in de praktijk toepassen en dat wat je meegemaakt hebt een plek te geven in je leven?

3. Hoe geeft de activiteit richting aan het bewust worden van persoonlijke verwachtingen en mogelijkheden?

Per jeugdactiviteit kun je met jeugdleiders, -ouderlingen en/of -werkers bespreken hoe deze drie vragen helpen in de ontmoeting met de jeugd op dat moment.

Over de auteur
Anko Oussoren

Anko Oussoren is jeugdwerker en adviseur bij Kerkpunt.

Meest gelezen

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Marinus Beute
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Ik vind het heerlijk om met Aliëtte te kunnen overleggen over hoe we dingen kunnen aanpakken.’ Aan het woord is Herbert Meerveld over het predikantschap dat hij samen met zijn vrouw Aliëtte vervult. Aliëtte zou het iedereen aanraden om veel meer samen te werken. Samen met je man of vrouw predikant zijn; hoe is dat? Een gesprek over de voor- en nadelen, over de hobbelige weg naar Aliëttes predikantschap en de effecten die het heeft op hun gezin.

Lees artikel
De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

Het predikantentekort is groot, de uitstroom onder gemeentepredikanten is aanzienlijk, de positie van hbo-theologen is slecht, de context waarbinnen werkers in de kerk functioneren is in toenemende mate complex. Kortom, al te aantrekkelijk lijkt de kerkelijke context niet te zijn voor betaalde werkers in de kerk. Hoe komen we als NGK uit deze negatieve vibe. Na verschillende experts gesproken te hebben maakt de hoofdredactie in dit artikel de balans op.

Lees artikel
Kerknieuws november 2026

Kerknieuws november 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, november 2026. Aangenomen: J. Jonker te Utrecht Ds. Koos Jonker heeft het beroep dat de NGK Utrecht-Opstandingskerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. In het meinummer van Onderweg hebben we een predikantsprofiel van ds. Jonker geplaatst.

Lees artikel
Gods glorie en klimaatverandering

Gods glorie en klimaatverandering

Redactie
  • Redactioneel

Terwijl de hamburgers liggen te grillen op de barbecue van de miniwijk vertelt een gezin enthousiast over hun meivakantie op Rhodos. Waarop een stel met glimmende ogen meedeelt dat ze komend weekend in New York hopen door te brengen, hun zoon gaat deze zomer naar Bali met een vriend. Allen staan er overigens achter dat hun kerkelijke gemeente is aangesloten bij Groene Kerken en dat er geïnvesteerd is in zonnepanelen op het dak van het kerkgebouw. Wie in een dergelijke context met aubergines voor op de barbecue aankomt en verhalen over een fietsvakantie in eigen land vertelt, kan in het beste geval rekenen op meewarige blikken. Misschien zelfs verbijstering. In het slechtste geval wordt zo iemand als een moralistische spelbreker beschouwd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief