Column: Hypocriet

Dick Westerkamp | 3 juni 2022
  • Column

Een veelgehoorde beschuldiging aan het adres van christenen is dat ze zo hypocriet zijn. ‘Wel vooraan in de kerk zitten, maar onderwijl de katjes in het donker knijpen’, u kent dat wel. Daar zal ongetwijfeld iets (misschien veel?) van waar zijn. Waar we dat bespeuren in anderen of onszelf past alleen radicale afkeuring. Toch?

Het grote ideaal in onze tijd is authenticiteit. What you see is what you get. In dit stukje wil ik toch iets positiefs zeggen over hypocrisie. Ik doe dat met aarzeling. Natuurlijk weet ik dat Jezus zijn felste verwijten richt tegen de Farizeeën die een beetje het oerbeeld voor ons geworden zijn: witgepleisterde graven, van buiten wel mooi maar van binnen vol onreinheid. Wat voor goeds valt over hen te zeggen?

Voor de hypocriet is er hoop.
Hij kan zich bekeren

Natuurlijk niks, als iemand zo duidelijk het ene zegt en het andere doet. Maar maken we ons niet allemaal in meer of mindere mate daaraan schuldig? Wie durft te zeggen dat zijn of haar leven en overtuiging in volstrekte overeenstemming met elkaar zijn? Er bestaat onvermijdelijk een kloof tussen norm en feitelijke werkelijkheid. Als dat niet zo was, had je geen normen nodig. C.S. Lewis zegt ergens dat wat hij over het leven als christen schrijft, niet betekent dat hij dat zelf allemaal zo ervaren heeft.

Dat lijkt me de juiste houding. Erkennen dat je zelf tekortschiet, maar wel de norm overeind houden. Wat in onze tijd juist is gaan ontbreken, is die norm buiten jezelf. Ieder doet wat goed is in eigen ogen. Of slecht. Of helemaal niks. De vraag naar goed of kwaad hoeft niet eens te worden gesteld. Ik voel het zus of zo, dan is het ook zo en dat moet iedereen accepteren.

Dan lijkt me een cultuur die, zoals voorheen, impliciet nog een norm erkent toch te verkiezen. Misschien houd ik me er zelf niet aan, maar dan weet ik wel dat het verkeerd is wat ik doe. Voor de hypocriet is er hoop. Hij kan zich bekeren. Voor de samenleving die elk besef van goed en kwaad is gaan missen, rest alleen de chaos.

Geïnspireerd door magazine OnderWeg? Neem een (proef)abonnement!

Over de auteur
Dick Westerkamp

Dick Westerkamp is emeritus predikant van de Lichtboog (NGK) in Houten.

Meest gelezen

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

In deze rubriek vragen we verschillende inhoudelijk betrokkenen naar de toekomst van betaalde krachten in de NGK, predikanten, kerkelijk werkers. Directe aanleiding hiervoor is het artikel van Bart Folkers over het predikantentekort. De verwachting is dat dit komend decennium zal toenemen. In dit verband onderzocht Folkers berichtgeving rondom het mentaal welbevinden en de soms daarmee gepaard gaande uitstroom van gemeentepredikanten in actieve dienst.

Lees artikel
Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Synode van start

Synode van start

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven

Na een bidstond in de Lidwinakerk is deze maand de synode van Best geopend. Vanuit de 28 regio’s vormen 56 afgevaardigden de vergadering. Van november tot maart hoopt de synode in vijf sessies alles wat op haar agenda staat te behandelen. Onderweg zal de synode met belangstelling volgen. Twee synodewatchers zijn bereid om naar aanleiding van de vergaderingen maandelijks in deze rubriek hun indrukken en observaties te delen. Hieronder lichten ze toe wat hen drijft om betrokken te zijn bij deze landelijke kerkelijke vergadering.

Lees artikel
Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Marianne Bronsveld
  • Wisselrubriek

Het duurt lang voordat slachtoffers van misbruik of structureel geweld voor het eerst gaan spreken. Waarom zwijgen zij zo lang? Welke angsten leven er bij slachtoffers en wat kun jij doen om iemand te helpen sneller te spreken?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief