Gelukkig

beeld Hans van der Klok

Het is nu echt zo dat ik een nieuwe fase in mijn leven heb bereikt: officieel ben ik een pensionado. Veel mensen hebben in de aanloop daarnaar gevraagd wat ik wil gaan doen. Eigenlijk is dat de moderne vraag naar mijn bucketlist. Zo’n lijstje kan tot stand komen in een heel ontroerende situatie van een naderend sterven, maar op internet circuleren ook allerlei ideeën voor lijstjes voor (jonge) mensen om hun eigen leven zoveel mogelijk maakbaar te maken. Bijvoorbeeld van een rots naar beneden denderen, zwemmen met haaien of wat minder spectaculair: een prachtige henna tattoo zetten. Gewoon omdat het zo mooi is. Het heeft allemaal nogal te maken met het uitgangspunt dat het om jezelf gaat en het idee dat geluk maakbaar is.

Augustinus vroeg zich al af hoe iemand op eigen kracht zijn geluk kan realiseren. Daarvoor zijn anderen en is God toch nodig? In deze tijd wordt geluk vaak geassocieerd met hang naar roem, gezien worden, rijkdom en spektakel. Daarbij horen ook begrippen als eindeloos en grenzeloos. Grenzen lijken namelijk een beperking te betekenen. Maar Augustinus heeft van zijn moeder geleerd dat juist gematigdheid een voorwaarde is voor geluk bij alles wat je nastreeft of onderneemt. Wijsheid gaat namelijk gepaard met innerlijk evenwicht. Als je je te buiten gaat aan wat dan ook, vind je de vrede niet. Je kunt jezelf als een idioot uithongeren door overdreven te vasten of je knieën kapot bidden; je wordt er niet gelukkig van. Je wordt pas gelukkig als je ontvankelijk blijft voor God door de juiste maat te houden. Geluk hangt meer af van wat je kunt geven dan van wat je kunt krijgen. Geluk betekent de ervaring van een volheid en niet van een leegte die gevuld moet worden.

De vraagstellers heb ik verteld dat ik geen concrete plannen heb dan slechts het aanbieden van mijn diensten en dat ik ernaar uitzie hoe ik vrucht kan dragen in de tijd die mij nog gegeven is. En laat ik daar deze maanden nou gewoon en gelukkig ‘druk’ mee zijn!