Deze kerk is niet te koop

Een kerk investeert in mensen, niet in stenen. Het kerkgebouw is slechts een faciliteit. Als we door fusie of vergrijzing het gebouw moeten verkopen, verliezen we daar dus niets mee. Of toch? De waarde van een kerkgebouw moet je niet onderschatten. Met de verkoop van ieder kerkgebouw verlies je als kerk ook een kans om fysiek aanwezig te zijn in onze samenleving. Het is nodig dat we leren omdenken als het gaat om onze kerkgebouwen.

In Amsterdam zijn tot 2019 veel protestantse kerken gesloten en verkocht. ‘Je bent als kerk geen vastgoedorganisatie.’ Op die gedachte was het beleid van de PKN gebaseerd. Het vermogen dat vrijkwam met de verkoop van kerken wordt momenteel ingezet ten dienste van toekomstgericht kerk-zijn in de stad.
Maar het denken hierover is ook veranderd. In de praktijk bleek dat met het verlies van het kerkgebouw veel meer verloren ging. Gemeenteleden verhuisden niet mee naar een wijk verderop als het kerkgebouw werd gesloten. Hoewel de meeste mensen wel begrip konden opbrengen voor de zakelijke en praktische kanten, was de rouw groot. Vaak hadden gemeenteleden zich ook nauw verbonden gevoeld met het gebouw. Bovendien  verdween met de verkoop van het kerkgebouw ook de kerkelijke presentie in dat stadsdeel of die wijk. Het was niet eenvoudig om op die ‘lege plekken’ terug te komen als kerk, in welke vorm dan ook.

Met de verkoop van het kerkgebouw verdween de kerkelijke presentie in de wijk

Verbinding

Ik neem je mee naar Amsterdam-Zuid, naar de mooie Willem de Zwijgerkerk. Gebouwd in 1931, bekend misschien omdat theoloog en schrijver Miskotte er predikant was.