Gemeenschap is ook zending

‘De wereldwijde kerk heeft mij geleerd dat het geloof iets is waarin je hele lichaam en zijn meedoet, het is niet alleen iets van het hoofd. Zij heeft mij ook geleerd om God als vanzelfsprekend ter sprake te brengen. Ik heb het gevoel dat we daarvoor in Nederland bang zijn. Geloven we hier überhaupt nog dat God wat doet?’

Aan het woord is wereldburger Berdine van den Toren-Lekkerkerker. Ze is directeur van de Nederlandse Zendingsraad en is als docent en onderzoeker verbonden aan de Theologische Universiteit Utrecht. Ze heeft samen met haar man Benno op tal van plekken in de wereld gewoond en gewerkt. Van de Centraal Afrikaanse Republiek tot Oxford, van Vancouver tot Groningen. Dat werk was telkens gerelateerd aan missiologisch onderwijs of onderzoek.

‘Het zogeheten ‘huis van gebed’ maakte grote indruk op mij. Ik bezocht dat enkele jaren geleden in Oost-Congo. In dit huis zijn ernstig zieke mensen, die om de drie uur medicijnen krijgen toegediend. Op dat moment wordt er ook voor ze gebeden. De hele dag door, om de drie uur, dus ook in de nacht. Een betrokken pastor vertelde mij dat iedereen genezen uit het ‘huis van gebed’ weggaat. Hij bedoelde daarmee niet dat iedereen fysiek genezen wegging, maar dat iedereen op een of andere manier ‘geraakt’ het huis verliet.