De Noordkaap als onderonsje van slechts een diersoort

Naar aanleiding van:

Frank Westerman, Zeven dieren bijten terug, Uitgeverij Querido Fosfor, 2024

ISBN 9789021437033

In het inleidende hoofdstuk van zijn nieuwe boek Zeven dieren bijten terug is Frank Westerman al goed op dreef. ‘Voorbij de poolcirkel is de bemanning een onbekende wereld binnengevaren, waar geluiden verder dragen dan normaal. Op neveldagen kun je het drijfijs horen kraken, nog voor je het ziet. Het zeewater gaat zonder horizon over in grauwe luchten. Verder naar het noorden doemt ‘een groot ding’ op dat stil ligt te deinen. Bij nadering blijkt het een dode walvis te zijn, waarvan het karkas schuilgaat onder de meeuwen. (…) Wie de bewoonde wereld verlaat, krijgt oog voor de dieren.’

Frank Westerman is de grootmeester van de literaire non-fictie. In zijn geheel op feiten gebaseerde verhalen weet hij heel verschillende onderwerpen aaneen te smeden tot fijn leesbare boeken, die inhoudelijk diepgang hebben. In dit boek neemt hij de reis van Willem Barentsz, die in 1596 strandde op het eiland Nova Zembla in de Noordelijke IJszee, als uitgangspunt. Maar het is Westerman niet te doen om de heldendaden en de overmoed van de Terschellinger. Hij wil het verhaal vertellen van de dieren die Barentsz en zijn mannen onderweg zijn tegengekomen. Daarmee plaatst hij dit stuk koloniale geschiedenis midden in het actuele maatschappelijke debat over onze omgang met de natuur en met de dieren in het bijzonder.