Roeping en vertegenwoordiging

Wanneer het gaat over roeping door en vertegenwoordiging van Christus, hebben we het in de kerk al snel over ambtsdragers. Dat is best merkwaardig. Tenslotte is onze Heer in de verborgen periode van zijn Koning zijn aanwezig in zijn Geest en in zijn lichaam. Dat lichaam kent twee concretiseringen, waar het aanraakbaar en ervaarbaar is.

De eerste is het brood van de avondmaalsviering. Als symbool van de concrete gave van zijn leven voor ons leven wordt het werkzaam en voedzaam gemaakt door de heilige Geest.

De tweede is de gemeenschap van mensen die vanuit de avondmaalsviering ontstaat en door dezelfde Geest bezield wordt tot een levend lichaam, een actieve gave voor alle mensen. Wie deelneemt aan de avondmaalsviering, het lichaam van Christus eet en dat in zich opneemt, wordt zelf verklaard lichaamsdeel van Christus te zijn en is geroepen Hem te vertegenwoordigen midden in het leven van alledag, met handen en voeten en huid en haar.

De roeping en vertegenwoordiging van Christus zijn dus niet voorbehouden aan ambtsdragers of andere leidende figuren in de kerk. Iedereen die wordt ingevoegd in Jezus’ lichaam heeft er deel aan, ieder op een eigen manier, net naar de Geest met gaven begiftigt. Dat alles als ledemaat van Christus’ lichaam, verbonden met elkaar, ten dienste van het geheel én ten dienste van anderen, wie ze ook zijn en waar we hen ook tegenkomen.

Voor een discussie over ambten en ambtsdragers is het dus niet voldoende om je op roeping door of vertegenwoordiging van Christus te beroepen. Voor een aparte rol tegenover of naast die van ons allemaal is meer nodig. Maar daar gaat het me nu niet om. Het is veel spannender om dit bij ons allemaal te houden. Ervaar jij jezelf als geroepen om Christus te vertegenwoordigen? Om het beeld van Christus te vertonen? Om een leesbare brief van Hem te zijn? Of denk je dat zoiets teveel gevraagd is, meer iets voor professionals?