Vliegvakantieverhalen – het kan beter!

Zowel christenen als niet-christenen vertellen elkaar enthousiaste verhalen over vliegvakanties, barbecues of de aanschaf van overbodige niet duurzame producten. Bram Beute ergert zich daaraan soms groen en geel. Waarom gaan we zo onzorgvuldig om met Gods goede schepping en praten we daar ook nog enthousiast over? Misschien is het omdat we anderen vooral de schuld geven van de vernietiging van de aarde of omdat persoonlijk duurzaam gaan consumeren en leven marginaal en zinloos lijkt. Maar juist als christenen geloven we dat het goed is om goed te doen, ook als er zichtbaar geen effect lijkt te zijn. Duurzaam leven kan heel goed een uitdrukking zijn van een leven in vertrouwen in plaats van een leven van controle. Daarin is veel goeds en heilzaams te ontdekken. Die verhalen moeten we elkaar meer vertellen.

Irritatie

Ik kan er steeds slechter tegen. Die verhalen over mooie vakanties naar verre oorden. Of enthousiast gepraat over uitgebreide barbecues of de aanschaf van allerlei min of meer overbodige spullen. Ik word geacht om geïnteresseerd of bewonderend te reageren. Vaak doe ik dat wat halfhartig. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is: ‘Hoe kun je dit nog steeds doen? Je weet toch net zo goed als ik dat we met al ons vliegen, vlees eten en consumeren de aarde kapotmaken! Ik zeg niet dat je nooit mag vliegen, nooit iets nieuws of nooit vlees mag kopen. Maar een half jaar geleden ging je ook al met het vliegtuig en over een paar maanden ga je weer. Hoe kun je? Je weet dat je veel meer consumeert dan de aarde aankan!’

Jaloezie?

Ik houd die woorden binnen. Misschien is dat verstandig, want heb ik het recht om dat te zeggen? Is mijn woede ook geen jaloezie? Zoals dat vaker gebeurt. Je veroordeelt de zondaar streng, omdat je stiekem zelf ook had willen doen wat hij of zij deed.