Het Woord werd vlees

‘Wat uit vlees geboren is, is vlees’, zei Jezus tegen Nicodemus, ‘en wat uit de Geest geboren is, is geest’ (Johannes 3:6 HSV, Herziene StatenVertaling). Waarom die aanduiding ‘vlees’? Hoe is dat bedoeld? Gaat dat over mijn lichaam of over meer?

Wat uit vlees en bloed bestaat, kan geen deel hebben aan het koninkrijk van God; het vergankelijke krijgt geen deel aan de onvergankelijkheid (1 Korintiërs 15:50).

‘Vlees koop je bij de slager’, hoorde ik iemand zeggen, ‘daarom snappen steeds minder mensen wat wij belijden met de ‘opstanding van het vlees’. In nieuwere versies van de Apostolische Geloofsbelijdenis staat ‘de opstanding van de doden’. Is dat duidelijker? Ik weet het niet. Want zo verdwijnt de essentie van ‘vlees’. Wat mij betreft gaan we juist wel naar de slager om te zien wat ‘vlees’ is. Het is dood. Het is wat overblijft als het leven eruit is. Precies zo is de typering van de mens die denkt als een god te zijn, maar dat niet kan waarmaken. De dood beheerst hem door ziektes, oorlogen, honger, onrecht, ongelukken en rampen. Ook in zijn geest heerst de dood, is hij blind en doof voor zijn schepper. Een grotere afstand tot God bestaat niet. God heeft namelijk niets met dood, Hij is de levende God die waakt als een vuur over zijn heiligheid. Dat is het punt. De hogepriester mocht vroeger nooit in de buurt van een overledene komen, zelfs niet van zijn eigen vader of moeder (Leviticus 21:10-11). Hij vertegenwoordigde God bij het volk en het volk bij God. Door dit verbod na te leven moest iedereen ervaren dat God en de dood nooit samen zijn. Hierdoor was heel het volk ervan doordrongen dat achter het voorhangsel van Gods heiligdom geen sterfelijk mens mocht komen.

God heeft niets met de dood

Werken van het vlees