Jopie

Arie de Rover | 12 september 2025
  • Column

Minutenlang staar ik gefascineerd naar de onderbroek. Joke staat naast me. Ze is niet boos of jaloers dat ik dit vrouwenondergoed zo schaamteloos bestudeer. Het beeld wekt ook geen lust op, maar diepe ontroering. Deze overmaatse vrouwenslip is op magistrale wijze geschilderd door Jopie Huisman.

De originele onderbroek hangt naast het kunstwerk in zijn eigen museum in Workum. ‘Deze tientallen malen verstelde broek is voor mij het meest ontroerende stukje textiel dat ik ooit in de vodden heb gevonden. Meuke Albertje deed haar best om de broek steeds te verstellen met garen dat qua kleur bij de broek paste. Maar toen ze alleen achterbleef en niemand haar broek meer zag, werd de kleur niet langer belangrijk. De donkere verstelplekken vertellen dat verhaal’, aldus Jopie.

Deze voddenboer blijkt niet alleen goed te zijn met verf en penselen, maar hij bezit de gave om met gevoel te kijken. Landschappen, oude gebruiksartikelen, doorleefd textiel, afgetrapte schoenen, versleten hoedjes, vervallen huisjes en schuurtjes, alles raakt hem. Mensen met name. Vooral de ‘statuslozen’, mensen die in de ogen van anderen niets waard zijn. Jopie wordt ‘de schilder van het mededogen’ genoemd. Hij legt het ‘waardeloze’ met bewogenheid en ongekende toewijding vast op het doek en maakt het onbetaalbaar kostbaar. Hij liet vastleggen dat zijn kunst nooit verkocht mag worden. Jopie ontving duizenden brieven waarin bezoekers vertelden wat het zien van zijn schilderijen bij hen had gedaan. Dat is de kracht van doorleefde kunst.

Ik ben jaloers op Jopie. Niet op zijn fenomenale schildergave, maar op zijn ziens- en levenswijze. Hoe leert een mens zo kijken en leven? Misschien begint dat met de manier waarop je naar jezelf kijkt. Dat is je uitgangspositie waarmee je naar buiten kijkt. Jopie zegt over zichzelf: ‘Ik ben maar een armzalig stukje mens, niets meer waard dan de troep die ik om me heen verzamel. Tegelijkertijd ben ik ook het grootste wonder dat er op aarde rondloopt. Omdat ik een mens ben naar wie God zijn hand heeft uitgestoken. Snap je?’

 

 

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief