Liefde is de baas

‘Hier,
van mij,
voor jou.
Wees voorzichtig, maar kom binnen.
Laat dezelfde voet, waarop je door wilt gaan,
rusten.’

Een groot Nederlands dichter heeft een boek geschreven. Het is fascinerend open en eerlijk. Vooral daardoor is het een helpend boek. Tenminste als je mensen om je heen, en misschien jezelf wel, ietwat wilt begrijpen.

‘Ik ben intussen een burn-out expert. Althans, dat vind ik zelf.’ Op pagina 5 zou dat pedant klinken, op pagina 209 kon ik me veel meer dan eerst voorstellen bij al die jongeren die burn-out of andere mentale problemen hebben. Zo kan dat dus gaan. Je hart volgen, je gaven uitleven, erdoor opgeslokt worden, jezelf terugvinden als radertje in een hard systeem. Tegelijk is het ook een verhaal over een spirituele zoektocht.

‘Liefde is de baas’ komt als ‘Lobi da basi’ mee van een reis naar Suriname. Vrijwel meteen is er ook het besef: ‘Het klinkt simpel, maar zo gemakkelijk is het dus niet.’ (pagina 21). En dat blijkt in het vervolg op allerlei manieren. Relaties blijken complex, met mensen en met God (of ‘Lieve Lieve’) en je blijkt zelf ook veel ingewikkelder dan je lief is. Er blijkt een stem van buiten nodig die je uit jezelf roept om God en Jezus opnieuw te leren kennen (175 en verder).

Wie Jezus heeft leren kennen, weet ook iets van dat liefde de baas is en dat dit in je eigen leven machtig ingewikkeld kan blijken. Geloven dat alles in liefde gezegend is en tegelijk ervaren dat het vaak niet lukt om dat te leven; dat je jezelf tegenvalt en dan ontdekken dat er na een nieuwe bocht in je leven toch weer nieuwe liefde is. Dat kennen we en we praten er veel te weinig over.

‘De luide stem wil gelijk hebben.
De zachte heeft het.
De luide doet z’n best om te overtuigen,
de zachte is als je goed luistert vanzelfsprekend. […]
De luide wil vasthouden en eist controle.
De zachte laat los, opent deuren en wil het beste voor je.’

Naar aanleiding van.a.v. Glenn de Radamie (Typhoon), Liefde is de baas. De kunst van moedig leven, Amsterdam/Antwerpen (Atlas Contact) 2025