‘Ik probeer het zwijgen over God moeilijker te maken’

‘Als Theoloog des Vaderlands had ik mooie ontmoetingen met mensen. Daarover vertel ik graag’, zegt Kees van Ekris, sinds 1 juli scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Geloven noemt hij ‘magisch’. Wat bedoelt hij daarmee en waarom blijft de Bijbel hem fascineren? Een nadere kennismaking met een warme en originele denker. ´Boegbeeld´ van de PKN, met wie negentig procent van de NGK-predikanten wel wil samenwerken, bleek uit een enquête.

Kees groeide op in een warm, hervormd gezin en is intensief in contact gekomen met de Bijbel. ‘Dat begon met een gebedsboekje dat ik kreeg toen ik acht jaar was’, vertelt hij. ‘Bovendien werden in de kerk de bijbelverhalen levendig verteld. Het kwam dichtbij. Als het Pasen was, wist ik zeker dat de vrouwen door Veenendaal hadden gelopen en aan de deuren hadden geklopt! Ik kreeg een intensieve, emotionele en existentiële doorleving van de Bijbel en de feestdagen mee. En die is er nog steeds.’

Je promoveerde op de profetische kant van preken. Wat boeide jou zo aan de profeten?

‘De eerste aanleiding daarvoor was mijn tijd als docent theologie op Java. Sommige studenten kozen hun preektekst uit een oudtestamentisch profetenboek. Dat bleek schokkend actueel. Je zag de corruptie – ook bij kerkleiders –, het machtsmisbruik en de armoede om je heen. De tweede aanleiding was de duiding van de geschiedenis, bijvoorbeeld van de secularisatie. Wat is dat precies, wat gebeurt er – niet alleen sociologisch, maar ook theologisch? Is het Godsverduistering? Is God zwijgzamer geworden? Of zijn er redenen in onze cultuur waarom Hij zich op afstand houdt? Zijn dat begrijpelijke redenen? Dat zijn profetische vragen, ze gaan over de duiding van de tijd.’

Stel dat een profeet als Jesaja anno 2025 op de Dam zou staan. Wat zou hij zeggen?