Column: Voorbij het digitale

We leven in een digitale wereld, en er is nog maar weinig wat niet digitaal geregeld kan worden. De oproep om je stem uit te brengen bij verkiezingen komt, met je stempas, nog met de papieren post, maar dat is dan ook bijna het enige wat je zo bereikt. Via het web bestel je je boodschappen, krijg je uitnodigingen voor bijeenkomsten, krijg je een oproep voor het ziekenhuis, noem maar op. heel af en toe kom je nog iemand tegen die geen e-mailadres heeft, en je vraagt je af hoe die persoon dat redt en je stelt meewarig vast dat het voor de omgeving maar lastig is, even een mailtje sturen is er niet bij. het sturen van berichten is veel sneller en gemakkelijker geworden, even een mailtje of een appje is zo gebeurd. het is ook veel milieubewuster, je hebt geen papier meer nodig, het is snel, je stoort niemand in zijn of haar bezigheden.

We moeten weten wat er in kerk en wereld speelt en hoe daarin te handelen.

En toch… Lang leve het individuele mobieltje, maar ik ga de spontane gesprekjes met iemands huisgenoten missen wanneer ik hem of haar op de vaste telefoon wil bellen en dan een huisgenoot aan de lijn krijg. het gemeenteblad van de kerk, ja, dat wordt vanwege de duurzaamheid digitaal verspreid. heel begrijpelijk, en in eerste instantie ben ik het daar ook mee eens. Maar ik merk bij mijzelf dat het digitaal lezen van het kerknieuws zich gaat beperken tot dat wat ik op dat moment wil weten, en wil ik wel altijd weten wat er speelt? had dat blad van papier dat soms hinderlijk in de kamer rondzwierf misschien iets wat dat digitale blad niet heeft? ik moest het opruimen, onwillekeurig keek ik erin en las tot mijn verrassing ineens een boeiend artikeltje.

Daarom is het een dappere onderneming van jonge theologen om, tegen de draad van de digitalisering in, het gereformeerde blad Onderweg een nieuwe kans te geven om mensen betrokken te houden bij wat er op kerkelijk gebied speelt. Ze zijn zeker niet van gisteren, en ze willen niet terug naar een ‘goeie ouwe tijd’. Ze zijn uit op levende betrokkenheid.

Dat mogen we van kerkleden ook verwachten. De levende kerk van Christus is niet een appgroep met alleen maar digitale mededelingen, maar een ‘lichaam’. We moeten weten wat er in kerk en wereld speelt en hoe daarin te handelen. We mogen ons gelukkig prijzen dat we het geloof in Christus in een bedding ontvangen hebben waarin het zoeken naar de wil van God belangrijker is dan de waan van de dag. We merken ook dat alles wat we horen via journaal of krant, vraagt om bezinning, duiding en sturing vanuit de Bijbel. Wat dat betreft voorzien de jonge theologen met dit blad in een behoefte. Ze gaan sturing niet uit de weg, integendeel, en ze willen op dat punt ‘scherp aan de wind zeilen’. Er staat veel wind tegenwoordig, ik wens hun van harte een brede en scherpe blik toe, en een vaste hand bij het sturen.

Rieke den Hertog-van ’t Spijker is theoloog en voorzitter van de Christelijke Gereformeerde Vrouwenbond CGK-Vrouw.