Missionair sporten in Delfshaven

Nelike Terpstra | 21 maart 2015
  • Missionair

Gewoon aanwezig zijn op een plein, in een woonwijk in Rotterdam-West. Sporten, spelletjes doen, of knutselen met kinderen en tieners uit de wijk. Dat is Sonrise Delfshaven, een missionaire activiteit van de GKv Rotterdam-Delfshaven.

Maar we schenken ook koffie en thee voor de ouders van de kinderen en voor andere wijkbewoners die langskomen. We ontmoeten mensen uit allerlei culturen en uit diverse sociaaleconomische lagen van de bevolking. We merken dat het gewoon leuk is om met al die mensen om te gaan. En we merken ook dat we steeds opener kunnen spreken over het geloof, over het feit dat we christenen zijn en wat dat betekent. We kunnen soms in heel kleine dingen al iets betekenen voor een ander. En zomaar opeens ontstaat een mooi gesprek over de diepere vragen van het leven. God werkt op zoveel verschillende manieren!

Vakantie

Sonrise Delfshaven is in 2006 begonnen als eenmalig missionair wijkproject. De naam Sonrise verwijst naar Jezus, de Zoon van God, die opgestaan is. Inmiddels zijn we het negende jaar ingegaan, dus eenmalig kun je het niet meer noemen. Het project werd oorspronkelijk opgezet in samenwerking met Athletes in Action, een onderdeel van de christelijke stichting Agapè. Later is het overgenomen door de GKv Rotterdam-Delfshaven. De medewerkers van nu zijn leden van deze kerk en enkele andere kerken in de omgeving.

Het eerste project bestond uit het organiseren van een sport- en spelweek tijdens de schoolvakantie. Veel kinderen in deze wijk gaan bijna nooit op vakantie. Op deze manier krijgen ze toch een leuke vakantieperiode, in hun eigen wijk. Na die eerste vakantieweek zijn we elke eerste zaterdag van de maand blijven terugkomen naar het plein, jaar in jaar uit. En iedere zomervakantie is er weer een week met bijzondere activiteiten, zoals een speurtocht, een voetbaltoernooi, en ter afsluiting een barbecue voor de hele wijk.

Springtouw

We hebben gemerkt dat juist doordat we elke keer weer terugkomen vertrouwen ontstaat bij de wijkbewoners. En daarmee groeien de contacten. In de eerste jaren kregen we nog wel eens de reactie: ‘Hé, dit is ons plein, wat komen jullie hier doen?’ Inmiddels is dat veranderd in: ‘Leuk dat jullie er weer zijn!’

Het straatleven komt soms hard op je af

Terwijl in de eerste jaren de ouders vaak afwezig waren of veraf op een bankje zaten toe te kijken, komen ze nu gezellig bij ons zitten voor een kopje koffie en een praatje. Sommigen helpen zelfs mee met het draaien van het springtouw of bij het knutselen. En daar aan die koffietafel ontstaan de gesprekken, zomaar, als je het niet verwacht.

We willen open zijn over ons christen zijn. We richten ons op leuke activiteiten en gezelligheid, we tonen interesse in onze medemensen. Daardoor ontstaat openheid en ruimte om te spreken over de belangrijke dingen van het leven.

Straatleven

In de eerste jaren was het met woorden spreken over Jezus een belangrijk missionair doel, maar tegenwoordig spreken we vooral met daden. We richten ons in het contact met de kinderen en de jongeren op het voorleven van wat wij als christenen geleerd hebben wat goed is.

De basis van waaruit wij werken is de liefde die God ons geeft. Die liefde willen we doorgeven, in alles wat we zeggen en doen. Wij hebben het immers ook zomaar gekregen.

Dat is echter niet altijd gemakkelijk. Het straatleven komt soms hard op je af: de kinderen en jongeren zijn vaak gewend alleen voor zichzelf op te komen, te vechten voor een eigen plek in de groep. We merken dat we juist dan kunnen laten zien hoe het anders kan: door om te kijken naar elkaar, geïnteresseerd te zijn in de ander, geduldig te blijven waar dat soms moeilijk is, verkeerd gedrag wel af te keuren, maar niet de persoon die dat gedrag vertoont.

Hoe we de toekomst zien? We horen van wijkbewoners dat het altijd zo gezellig is op het plein als wij er zijn, dat er zelfs mensen speciaal voor Sonrise naar het plein komen. Soms vragen kinderen: ‘Juf, wanneer is het feest er weer?’ Dan is het wel duidelijk: we gaan door!

Webtips
www.ikgeloof.nl
Website van de GKv Rotterdam-Delfshaven.
www.athletesinaction.nl
Informatie voor gemeenten die een soortgelijk project willen beginnen.

Over de auteur
Nelike Terpstra

Nelike Terpstra is huisarts en teamleider van Sonrise Delfshaven.

Meest gelezen

Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief