Missionair sporten in Delfshaven

Nelike Terpstra | 21 maart 2015
  • Missionair

Gewoon aanwezig zijn op een plein, in een woonwijk in Rotterdam-West. Sporten, spelletjes doen, of knutselen met kinderen en tieners uit de wijk. Dat is Sonrise Delfshaven, een missionaire activiteit van de GKv Rotterdam-Delfshaven.

Maar we schenken ook koffie en thee voor de ouders van de kinderen en voor andere wijkbewoners die langskomen. We ontmoeten mensen uit allerlei culturen en uit diverse sociaaleconomische lagen van de bevolking. We merken dat het gewoon leuk is om met al die mensen om te gaan. En we merken ook dat we steeds opener kunnen spreken over het geloof, over het feit dat we christenen zijn en wat dat betekent. We kunnen soms in heel kleine dingen al iets betekenen voor een ander. En zomaar opeens ontstaat een mooi gesprek over de diepere vragen van het leven. God werkt op zoveel verschillende manieren!

Vakantie

Sonrise Delfshaven is in 2006 begonnen als eenmalig missionair wijkproject. De naam Sonrise verwijst naar Jezus, de Zoon van God, die opgestaan is. Inmiddels zijn we het negende jaar ingegaan, dus eenmalig kun je het niet meer noemen. Het project werd oorspronkelijk opgezet in samenwerking met Athletes in Action, een onderdeel van de christelijke stichting Agapè. Later is het overgenomen door de GKv Rotterdam-Delfshaven. De medewerkers van nu zijn leden van deze kerk en enkele andere kerken in de omgeving.

Het eerste project bestond uit het organiseren van een sport- en spelweek tijdens de schoolvakantie. Veel kinderen in deze wijk gaan bijna nooit op vakantie. Op deze manier krijgen ze toch een leuke vakantieperiode, in hun eigen wijk. Na die eerste vakantieweek zijn we elke eerste zaterdag van de maand blijven terugkomen naar het plein, jaar in jaar uit. En iedere zomervakantie is er weer een week met bijzondere activiteiten, zoals een speurtocht, een voetbaltoernooi, en ter afsluiting een barbecue voor de hele wijk.

Springtouw

We hebben gemerkt dat juist doordat we elke keer weer terugkomen vertrouwen ontstaat bij de wijkbewoners. En daarmee groeien de contacten. In de eerste jaren kregen we nog wel eens de reactie: ‘Hé, dit is ons plein, wat komen jullie hier doen?’ Inmiddels is dat veranderd in: ‘Leuk dat jullie er weer zijn!’

Het straatleven komt soms hard op je af

Terwijl in de eerste jaren de ouders vaak afwezig waren of veraf op een bankje zaten toe te kijken, komen ze nu gezellig bij ons zitten voor een kopje koffie en een praatje. Sommigen helpen zelfs mee met het draaien van het springtouw of bij het knutselen. En daar aan die koffietafel ontstaan de gesprekken, zomaar, als je het niet verwacht.

We willen open zijn over ons christen zijn. We richten ons op leuke activiteiten en gezelligheid, we tonen interesse in onze medemensen. Daardoor ontstaat openheid en ruimte om te spreken over de belangrijke dingen van het leven.

Straatleven

In de eerste jaren was het met woorden spreken over Jezus een belangrijk missionair doel, maar tegenwoordig spreken we vooral met daden. We richten ons in het contact met de kinderen en de jongeren op het voorleven van wat wij als christenen geleerd hebben wat goed is.

De basis van waaruit wij werken is de liefde die God ons geeft. Die liefde willen we doorgeven, in alles wat we zeggen en doen. Wij hebben het immers ook zomaar gekregen.

Dat is echter niet altijd gemakkelijk. Het straatleven komt soms hard op je af: de kinderen en jongeren zijn vaak gewend alleen voor zichzelf op te komen, te vechten voor een eigen plek in de groep. We merken dat we juist dan kunnen laten zien hoe het anders kan: door om te kijken naar elkaar, geïnteresseerd te zijn in de ander, geduldig te blijven waar dat soms moeilijk is, verkeerd gedrag wel af te keuren, maar niet de persoon die dat gedrag vertoont.

Hoe we de toekomst zien? We horen van wijkbewoners dat het altijd zo gezellig is op het plein als wij er zijn, dat er zelfs mensen speciaal voor Sonrise naar het plein komen. Soms vragen kinderen: ‘Juf, wanneer is het feest er weer?’ Dan is het wel duidelijk: we gaan door!

Webtips
www.ikgeloof.nl
Website van de GKv Rotterdam-Delfshaven.
www.athletesinaction.nl
Informatie voor gemeenten die een soortgelijk project willen beginnen.

Over de auteur
Nelike Terpstra

Nelike Terpstra is huisarts en teamleider van Sonrise Delfshaven.

Meest gelezen

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

In deze rubriek vragen we verschillende inhoudelijk betrokkenen naar de toekomst van betaalde krachten in de NGK, predikanten, kerkelijk werkers. Directe aanleiding hiervoor is het artikel van Bart Folkers over het predikantentekort. De verwachting is dat dit komend decennium zal toenemen. In dit verband onderzocht Folkers berichtgeving rondom het mentaal welbevinden en de soms daarmee gepaard gaande uitstroom van gemeentepredikanten in actieve dienst.

Lees artikel
Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Synode van start

Synode van start

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven

Na een bidstond in de Lidwinakerk is deze maand de synode van Best geopend. Vanuit de 28 regio’s vormen 56 afgevaardigden de vergadering. Van november tot maart hoopt de synode in vijf sessies alles wat op haar agenda staat te behandelen. Onderweg zal de synode met belangstelling volgen. Twee synodewatchers zijn bereid om naar aanleiding van de vergaderingen maandelijks in deze rubriek hun indrukken en observaties te delen. Hieronder lichten ze toe wat hen drijft om betrokken te zijn bij deze landelijke kerkelijke vergadering.

Lees artikel
Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Marianne Bronsveld
  • Wisselrubriek

Het duurt lang voordat slachtoffers van misbruik of structureel geweld voor het eerst gaan spreken. Waarom zwijgen zij zo lang? Welke angsten leven er bij slachtoffers en wat kun jij doen om iemand te helpen sneller te spreken?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief