‘Zijn jullie wel echte gereformeerde belijders?’

Jacob de Jong | 18 april 2015
  • Trefpunt

Deze rubriek belicht de contacten en samensprekingen tussen plaatselijke GKv’s en NGK’s. Maar hoe wordt in de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) de toenemende samenwerking tussen CGK, GKv en NGK beleefd? En hoe komt het dat in de CGK zo verschillend wordt aangekeken tegen samensprekingen met GKv en/of NGK?

In de CGK wordt in de volle breedte niet eng gedacht over samenwerking met andere kerken.

In de CGK wordt in de volle breedte niet eng gedacht over samenwerking met andere kerken.

Al decennialang heeft de CGK een sleutelpositie in het zoeken naar eenheid van gereformeerde belijders. Reeds in 1947 werd door de Generale Synode van Utrecht het deputaatschap ‘eenheid onder de gereformeerde belijders’ ingesteld. Toen in 1963 het Contact Orgaan Gereformeerde Gezindte (COGG) werd opgericht, hadden de christelijk-gereformeerde deputaten daarbij een belangrijke rol.

Het grote aantal kerkverbanden waarmee in 2015 gesproken wordt, lijkt er op te wijzen dat de CGK nog steeds die sleutelpositie heeft.

Aarzeling

Reeds lang kent de CGK samenwerkingsgemeenten NGK-CGK, zoals in Lelystad, Almere en Nieuwegein. Dat maakt dat het verschijnsel samenwerkingsgemeenten niet meer is weg te denken uit onze kerken. Tegelijkertijd zijn er veel plaatsen waar samenwerking met GKv of NGK niet van de grond komt.

Er zijn bij kerkenraden in diverse plaatsen veel punten van aarzeling. Het meest gehoorde onderwerp is de prediking. Is er wel voldoende aandacht voor het toe-eigenend en toepassend werk van de heilige Geest in de prediking bij NGK en GKv? Er wordt blijkbaar iets gemist, wat in prediking in de Gereformeerde Bond (PKN) wel wordt gevonden.

Er wordt blijkbaar iets gemist, wat in prediking in de Gereformeerde Bond wel wordt gevonden

Sinds er in 1953 een kanselboodschap de CGK is ingezonden, is het thema van Schriftuurlijk-bevindelijke prediking al een thema binnen de CGK zelf. Al jarenlang is niet elke predikant meer welkom op elke preekstoel. We weten dat het niet goed is en toch hebben we daar als CGK mee leren leven. Soms wordt ook op kerkelijke vergaderingen te gemakkelijk langs elkaar heen gewandeld en te weinig echt van hart tot hart gesproken.

Profetisch

In de CGK wordt in de volle breedte niet eng gedacht over samenwerking met andere kerken. De profetische roeping tot eenheid met gereformeerde belijders wordt gehoord en verstaan. Maatschappelijk wordt veel met andere kerken samengewerkt.

Al jarenlang is niet elke predikant meer welkom op elke preekstoel

Wel hebben we in de CGK een sterke neiging om anderen te vragen: zijn jullie wel echte gereformeerde belijders? Mogelijk ligt de bron hiervan wel in het gegeven dat we elkaar ook onderling toetsen.

Daarnaast wordt naar aanleiding van recente ontwikkelingen steeds vaker de vraag gesteld of bij het verstaan van de Schriften de cultuur niet een te grote plaats inneemt bij de GKv en de NGK.

Ruimte

Door het accent te leggen op het plaatselijke karakter van de samenwerking is er ruimte voor elke plaatselijke kerk om – binnen de kaders van een bijlage in de kerkorde – een eigen weg te gaan in het zoeken naar samenwerking. Die ruimte wordt ook voluit gegeven aan plaatselijke kerken.

Het stemt tot vreugde wanneer in een plaats anderen gevonden worden die ook op de grondslag van Schrift en belijdenis kerk willen zijn in de huidige tijd. Daarbij willen we als CGK breed gereformeerd denken. En zo is er zeker vreugde over het ontstaan van samenwerkende en samenwerkingsgemeenten en over andere vormen van (praktische) samenwerking.

Maar…

Het is misschien typisch christelijk-gereformeerd, maar ook tekenend voor de oprechte zorgen die er zijn, om dit stuk te besluiten met het woordje ‘maar’.

Over de auteur
Jacob de Jong

Jacob de Jong is predikant van de CGK Soest en secretaris van het deputaatschap ‘eenheid van gereformeerde belijders’ van de CGK.

Meest gelezen

Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief