Column: Dunne relaties

Maarten Verkerk | 16 mei 2015
  • Column

Enkele maanden geleden stond er een artikel in de krant over relaties. De teneur van het verhaal was dat relaties steeds ‘dunner’ worden. Dat wil zeggen: ze worden makkelijk gelegd en ook makkelijk verbroken.

In het artikel werd ook geconcludeerd dat mensen minder vaardigheden hebben om relaties te onderhouden. Met name voor mensen in de zogenoemde ‘lage sociaaleconomische klasse’ werden de ontwikkelingen als ‘zorgelijk’ gekarakteriseerd.

Ik schrok van dit bericht. Niet vanwege de inhoud. Ik had dit soort conclusies wel verwacht. Sociologisch onderzoek laat immers zien dat we steeds individualistischer worden.

Harry Kunneman, een Nederlandse filosoof, heeft de hedendaagse mens eens gekarakteriseerd als een ‘dikke-ik’. In zijn visie is die dikke-ik zo dik aan het worden dat het steeds moeilijker wordt om van twee ‘dikke-ikken’ een ‘wij’ te maken. En als het dan lukt om er een wij van te maken, dan is die band toch minder sterk dan gehoopt of verwacht. Voordat dat je het weet zijn er weer twee ‘exen’, die beiden ‘in-between’ zijn. Dat wil zeggen: tussen twee relaties in zitten.

Onvermogen plant zich voort, van de ene op de andere generatie. De tijdgeest helpt daarbij. Daarom schrok ik van dit bericht.

Ook de relaties in de kerk worden dunner

Deze tijdgeest gaat ons als christenen en als kerken ook niet voorbij. We ademen het elke dag in. Menselijkerwijs gesproken lijkt die tijdgeest krachtiger dan het werk van de Geest. Ik word er zelf door beïnvloed en zie de gevolgen overal om mijn heen. De relaties tussen man en vrouw worden dunner. De relaties tussen ouders en kinderen worden dunner. En ook de relaties in de kerk worden dunner.

Als kerk hebben we een boodschap voor elkaar. En we hebben een boodschap voor de wereld. Ten diepste gaat het om de Bijbelse gedachte dat we aan elkaar gegeven zijn. In het huwelijk, in het gezin, in vriendschappen en in de kerk. Relaties gedragen door liefde en trouw. Daarom is het zo mooi dat het elk jaar weer Pinksteren wordt. Dat geeft de hoop en het vertrouwen dat God ons van binnenuit wil vernieuwen.

Over de auteur
Maarten Verkerk

Maarten Verkerk is onder meer bijzonder hoogleraar filosofie aan de TU Eindhoven en de Universiteit Maastricht.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief