Redactioneel: Dagboek

Ad de Boer | 11 december 2015
  • Column

Mijn broer Erik is behalve kerkhistoricus ook familiehistoricus. Sinds het overlijden van onze ouders beheert hij het familiearchief en van tijd tot tijd duiken daaruit onbekende stukken op.

Zo bracht hij op de laatste familiereünie een zwarte ringband mee, waarin mijn ouders na mijn geboorte een dagboek hebben bijgehouden. Niet langer dan een jaar overigens, want na 23 november 1947 kent de ringband slechts lege blaadjes. Daarna was er kennelijk weinig bijzonders meer te melden… Maar in mijn eerste levensjaar spatten hun liefde en blijdschap van het papier. Dat ontroert me, ook omdat ze later dat soort gevoelens niet gemakkelijk tegenover hun kinderen uitten.

Ik weet nu trouwens ook dat ik die eerste tijd tamelijk spartaans ben behandeld. Ik blijk elke nacht gehuild te hebben, maar drinken? Echt niet. ‘Hij moet leren om door te slapen. Na drie maanden geeft hij het op’, schrijft mijn moeder. Afijn, het heeft me mede gevormd tot wie ik nu ben.

Ze hebben hun beloften gehouden: mijn ouders en God

Ik lees ook: ‘Zondag 24 november 1946 wordt onze jongen gedoopt. God verzegelt zijn belofte aan ons kindje, dat Hij altijd voor Addie zal zorgen. Vader en moeder beloven aan God dat zij Addie zullen opvoeden tot Gods eer.’ Ze hebben die beloften gehouden: mijn ouders en God. Mijn ouders naar beste vermogen, God voor 100 procent.

Ik heb het teruggezocht in het doopformulier dat 69 jaar geleden is gelezen. Daarin stond wat God beloofde: Ik zal je schoonwassen, bevrijden, vergeven, regeren, begraven en laten opstaan, in je wonen en jawel, je tot mijn kind en erfgenaam aannemen. Adoptie, lang voor ik het woord kende. God heeft woord gehouden. Hij heeft dat allemaal gedaan, ondanks wie ik ben en wat ik doe en deed.

Dat oude, veel te lange, maar inhoudelijk onovertroffen doopformulier, wauw, ik hoor er zomaar Sela’s dooplied in: ‘Met de Heer begraven en weer opgestaan, om voor Hem te leven, Jezus’ weg te gaan. Uit het water van de doop putten wij geloof en hoop, dat Gods trouw en liefde blijvend is.’ Spartaans? No way. Royaal, overvloedig, uitbundig!

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief