Goede voornemens voor 2016 (2)

In het Oude Testament was de tempel niet toegankelijk. Niet voor heidenen. Niet voor gehandicapten en zieken. Niet voor vrouwen. Niet voor leken-mannen. Overal waren drempels, deuren en muren. Op Goede Vrijdag scheurt God dat hele systeem van boven tot onder door. Iedereen mag Hem nu naderen. Laat dat ook de houding van de kerk naar buitenstaanders bepalen.

Vraag je dit jaar als kerkgemeenschap af, bij alles wat je zegt en doet, of je er mensen mee bereikt die God nog niet kennen. De vormgeving van je website, de inrichting en bewegwijzering van je gebouw, de invulling en taal van je kerkdiensten, de thema’s van de preek, je aanbod aan activiteiten: zijn ze toegankelijk en begrijpelijk voor buitenstaanders? Scheur het voorhangsel weg. Dat is soms pijnlijk, maar een geweldig offer! Priesters waardig.

Hieronder geef ik enkele suggesties om een kerk te zijn waarvan buitenstaanders zeggen: ‘Werkelijk, God is in uw midden!’ (1 Korintiërs 14:24-25)

Bedenk waar je als kerk eigenlijk voor bestaat

De kerk is er niet om en voor zichzelf, maar is het lichaam van Christus in deze wereld. Ons denken in termen van boven – binnen – buiten is zó 2015. Help elkaar om in 2016 anders te gaan denken als kerk(enraad).

God (‘boven’) heeft een missie (‘buiten’) en daarom bestaat ‘binnen’. De kerk heeft twee taken: Gods eer en Gods missie. Dat bepaalt uiteindelijk hoe ‘binnen’ op een Bijbelse manier vorm krijgt.

Hoe ben je volk van God in déze tijd? Lees en praat erover

Wat doe je in een omgeving waar amper een paar procent actief lid van een kerk is? Moedeloos worden? Dat is nergens voor nodig, zegt Stefan Paas in zijn boek Vreemdelingen en priesters. De kerk is vrijwel altijd marginaal geweest. En het is geen kerkelijke taak om elk mens tot kerklid te maken. Paas roept ons op onze rol als priesters op ons te nemen: voor je omgeving bidden en je medemensen vertegenwoordigen bij God. Ga als kerkleden dit boek lezen en samen bespreken.

Leer elkaar je geloof te verwoorden

Laatst zei een missionair werker van de PKN: ‘Kerkleden kunnen zelf niet eens verwoorden wat ze geloven, hoe kun je dan als kerk ooit missionair zijn?’ Op dit terrein heerst veel verlegenheid en soms zelfs angst. Hoe verwoord jij je geloof? Velen van ons hebben nooit geleerd dit op een persoonlijke manier te doen. Leg je daar niet bij neer, maar oefen het geloofsgesprek. Je kunt dat leren. Organiseer daarvoor als gemeente toerusting dit jaar.

Ontwikkel een opvangtraject voor toetreders

Een bekeringsproces begint niet in de kerkdienst, maar in onze eigen relaties (zie de vorige aflevering van Missionair). Wij zijn sleutelfiguren. Daarna volgt het kerkelijke huiswerk. Wat bied je als gemeenschap aan vervolgaanbod? Waar kunnen mensen terecht met wie jouw leden een relatie hebben? Bied je ‘neutrale’ plekken aan, zoals een cursus rond opvoeding, stress of iets dergelijks? Zijn er activiteiten en momenten voor speeddates en voor meer uitgebreide vormen van kennismaking? Als je als kerk nog nooit hebt nagedacht over een dergelijk traject, dan verwacht je eigenlijk geen bekeringen. Als (volk van) priesters mag je echter veel van God verwachten!

Vier tips voor een missionaire kerk in 2016:

1. Doordenk waarom je kerk bent
2. Ontwikkel een studieprogramma rond Vreemdelingen en priesters
3. Oefen met elkaar in het verwoorden van je geloof
4. Denk in stappen en organiseer daaromheen je aanbod

Het Praktijkcentrum (GKv) en het Missionair Steunpunt (NGK) bieden trainingen en studiemateriaal. Trainingen kunnen worden gegeven in regio’s, in je eigen kerk en zelfs in kleine kringen.