Redactioneel: Schijnvertoning

Ad de Boer | 5 maart 2016
  • Column

Een paar maanden voor zijn overlijden zat ik met mijn vader in de grote zaal van het verpleeghuis. Hij in zijn elektrische rolstoel, ik ernaast. Opeens citeerde hij de psalmregel: ‘Hij kan en wil en zal in nood, zelfs bij het naadren van de dood, volkomen uitkomst geven.’ En toen zei hij tot mijn schrik: ‘Kan en wil, ja, dat geloof ik. Maar zal? Dat weet ik echt niet.’

Openlijk legde mijn vader zijn twijfel op tafel: ‘Wat merk ik van God? Zal Hij me er echt doorheen helpen?’ Ik sprak toen wat vrome bezweringsformules uit en bracht het gesprek gauw op iets anders. Want met mijn vader over zijn twijfel praten vond ik moeilijk.

Kortgeleden ging het in een gesprek met onze kinderen over hún twijfels. Hoort God het eigenlijk wel, als ik bid? Houdt hij echt elk mens persoonlijk in het oog? Ook die gevluchte moeder die met haar kinderen verdrinkt in de Egeïsche zee? Wat moet ik met al die beloften dat God je ziet, je hoort, je redt?

Dit keer heb ik er niet overheen gepraat. Ik heb mijn eigen vragen en twijfels gedeeld en gezegd dat ik er soms ook niks van snap. Soms lees ik de Bijbel lees en denk ik: Is het echt waar wat hier staat? Doet God dat echt?

Ik verlang hartstochtelijk naar een kerk waarin
we onze maskers afzetten

In de kerk praten we daar zelden over. Tijdens het zingen denken we soms: geloof ik eigenlijk wel wat ik zing? Maar dat zeggen we niet hardop. Onder een preek vol vrome waarheden ervaren we soms een diepe kloof met ons eigen leven, voelen en geloven. Maar daar praten we niet over met elkaar.

Ik zie niets in een kerk waarin we onze twijfels cultiveren en elkaar het vrijzinnige drijfzand in helpen. Maar ik verlang hartstochtelijk naar een kerk waarin we onze maskers afzetten en onze diepste vragen en twijfels met elkaar delen. Een kerk waarin ruimte is om te stamelen, te zoeken en tegen de klippen op te geloven.

De band Casting Crowns zingt: stop met de ‘stained glass masquerade’, die schijnvertoning van ‘happy plastic people’, schijnbaar standvastige gelovigen met muren om hun zwakheid. En wees het lichaam van Christus: zondaars, tobbers en twijfelaars die niet los willen komen van Jezus en daarom hun hart voor elkaar openen.

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief