Vrouwonvriendelijk

Bob Wielenga | 10 maart 2016
  • Blog

Het leek zo’n simpele vraag, maar toch wist mijn student er een verkeerd antwoord op te geven. Was het ambt van de rechters alleen voor mannen bestemd?

Actrice Andrea Dondolo voert actie tegen verkrachting in Zuid-Afrika: een onbeheersbaar maatschappelijk kwaad. (beeld Lindsay Mgbor / Department for International Development)

Actrice Andrea Dondolo voert actie tegen verkrachting in Zuid-Afrika: een onbeheersbaar maatschappelijk kwaad. (beeld Lindsay Mgbor / Department for International Development)

Natuurlijk wist deze student van Debora af. We hadden samen Rechters 4-5 gelezen. Uitvoerig hadden we stilgestaan bij de relatie tussen Debora als rechter en Barak als legeraanvoerder. Verschillen zijn er tussen mannen en vrouwen, geen twijfel mogelijk, maar een vrouw kon dat ambt bekleden. Er is geen aanwijzing dat het een noodgreep was omdat er geen geschikte mannen waren.

De meeste rechters waren totaal ongeschikt voor het ambt. Neem nou Simson! God moest hem tegen wil en dank dwingen om er nog iets van te maken. Of neem een voortreffelijk man als Jefta, die door zijn dochter toch in het rechte spoor moest worden gehouden. Geef mij dan maar Debora, die haar ambt voorbeeldig uitoefende.

Maar mijn student schreef: “Ja, alleen mannen konden dit ambt uitoefenen, want de taak was te zwaar voor vrouwen.” Hoe kwam hij erbij?

Ach, zo vreemd is dit antwoord nu ook weer niet. We lezen de Bijbel allemaal met onze culturele bril op. In onze, over het algemeen, vrouwvriendelijke westerse cultuur spreekt het haast vanzelf om de Bijbel ‘vrouw-positief’ te lezen. De negatievere uitspraken in de Bijbel verklaren we als cultureel en dus tijdgebonden. Geen man verwacht als heer te worden aangesproken door zijn vrouw, al deed Sara dat wel met Abraham en haalt Paulus dat nog waarderend aan in het Nieuwe Testament. Door de Geest geïnspireerd lezen we de Bijbel anders, verenigd in hetzelfde geloof.

Niettemin lopen kerken bepaald niet voorop bij vrouwenemancipatie. Het zogenoemde leerambt staat in veel orthodoxe kerken nog altijd niet open voor vrouwen. Laatst nog heeft de Dopperkerk in Zuid-Afrika de deur naar het leerambt voor vrouwen op slot gedaan. Sommigen in die kerk hadden wel een ander besluit willen nemen. Ze zien hoe het cultureel wringt tussen tussen wat ze in de Bijbel denken te lezen en hoe ze vrouwen in de maatschappij zien functioneren. Maar gehoorzaamheid aan het Woord van God weegt voor hen zwaarder. Vergeten wordt dat hun Schriftleer mensenwerk is en niet vanuit de hemel is geopenbaard. Trouwens: hoe functioneert binnen de NGK het besluit om alle ambten voor de vrouw open te stellen?

Mijn student komt uit Afrika. Dat helpt bij het Bijbellezen. Hij gaat als het ware een huis binnen waarin hij zich cultureel thuis voelt. Dat geldt vooral voor het Oude Testament. Maar het is ook een handicap. Hij vergeet dat de Bijbel een weg is waarop verdergegaan moet worden in steeds weer veranderende tijden.

Wij werken met begrippen als heilsgeschiedenis, openbaringsgeschiedenis en verbondsgeschiedenis om aan te geven dat er binnen de Bijbel al ontwikkeling is, waarmee we rekening moeten houden als we de Bijbel vandaag verantwoord willen gebruiken. Brengen we de ontwikkelingsgeschiedenis, waarin de Bijbel begrepen is, niet in rekening, dan krijgt conservatisme de overhand ten koste van het door God gewilde welzijn van vrouwen, die zoals mannen naar zijn beeld geschapen zijn.

De positie van de vrouw in de Bijbel lijkt wel op die van de vrouw in traditioneel Afrika. Die is ronduit slecht. Zuid-Afrika heeft een traditionalist als president met vier officiële vrouwen en meer dan twintig wettige kinderen. Zeker, de regering kent vele vrouwelijke ministers, de regeringspartij is voor een ‘non-sexist’ samenleving en vrouwen en mannen zijn gelijk voor de wet, die weldadig modern aandoet. Maar hoe anders is de praktijk!

Huiselijk geweld is een nationale ramp. Verkrachting is een onbeheersbaar maatschappelijk kwaad, en natuurlijk meestal de schuld van de vrouw. In gebieden onder bestuur van traditionele leiders hebben vrouwen geen rechten: ze kunnen niet erven of een huis bezitten. Bij de wetshandhaving trekken vrouwen meestal aan het kortste eind. En de politie staat niet erg open voor gelijke behandeling van vrouwen en mannen. Gaan we dieper Afrika in, dan zien we de positie van vrouwen alleen maar verslechteren. Natuurlijk spelen in Afrika vrouwen in de kerk een belangrijke en gewaardeerde rol; zonder hen zou er zelfs helemaal geen kerk zijn. Maar ze moet wel haar plaats weten!

Mijn student zakte voor zijn tentamen.

Over de auteur
Bob Wielenga

Ds. Bob Wielenga is emeritus predikant van de NGK Kampen en woonachtig in Zuid-Afrika.

Meest gelezen

Gender, seksualiteit en vertrouwen – vier boeken over lhbt+-vraagstukken

Gender, seksualiteit en vertrouwen – vier boeken over lhbt+-vraagstukken

Loïs Oosterhof-van Bruggen
  • Boekbespreking

Boekbespreking n.a.v. Joël Boertjens, #Hoe dan? Gids voor een veilig gesprek over kerk, geloof en lhbt+ (Ark Media, 2023), Elise van Hoek e.a. (red.), Gendergids. Navigeren in het landschap van gender, identiteit en zorg (Buijten & Schipperheijn, 2026), Jantine Nierop, Sekse doet ertoe. Hoe mijn visie op gender en de queertheorie veranderde (KokBoekencentrum, 2025), Jetske Christoff Venema (red.), Beelddrager van God gezocht M/V/X (Buijten & Schipperheijn, 2025).

Lees artikel
Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief