Vakantie, vrijheid en vitamines

Myriam Klinker | 6 augustus 2016
  • Woordzoeker

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven
(Galaten 5:1a)

Wat is de zomer een heerlijk seizoen. De zon schijnt en de mensen zijn een stuk vrolijker. Dat is vast het effect van vitamine D, maar vooral ook van vitamine V: vakantie, vrijheid! De druk van het dagelijkse leven valt even weg. Tijd om tot rust te komen van alle gejaag. Jammer genoeg is dit niet voor iedereen weggelegd. Veel mensen tobben met financiële problemen, met hun gezondheid of met hun nog niet legale status in Nederland. Er zijn ernstige vormen van onvrijheid. En dan lees je bij Paulus: ‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven.’ Hoe realistisch is dat?

(beeld DNF-Style/iStockphoto)

(beeld DNF-Style/iStockphoto)

Paulus spreekt in de eerste plaats over vrijheid van de Thora. De Galaten aan wie hij schrijft, werden immers sterk beïnvloed door mensen die vonden dat alle christenen, van welke afkomst ook, de Joodse wet moesten houden. Onzin, windt Paulus zich op. Dít heb ik jullie niet verkondigd. Je hebt via Christus vrij toegang tot de God van Israël. Je hoeft het niet zelf te doen. Dat zou je trouwens niet eens lukken: niemand kan de wet houden. Het laat juist zien hoe diep de zonde in ons mens zijn geworteld is. Maar Christus geeft je vrijheid van de wet en, op een dieper niveau, van je zonde.

Geen druk

Deze vrijheid is niet een-op-een te vergelijken met wat wij doorgaans vrijheid noemen. De overeenkomst is dat het gaat over iets drukkends dat van je afvalt. Geen druk! Voor dit punt zijn wij in het Westen erg gevoelig. Dat blijkt bijvoorbeeld telkens wanneer ‘de’ vrijheid van meningsuiting in het gedrang komt. Ons westerse begrip van vrijheid is gestoeld op twee beginselen. Allereerst is vrijheid iets van mij. Vrij zijn betekent zelf bepalen wat ik denk en doe (het autonomiebeginsel). Ten tweede heeft mijn vrijheid geen grenzen, behalve dat ik een ander geen schade mag toebrengen (het schadebeginsel). Kortom, vrij zijn is vooral ‘vrij zijn van’.

Oproep

Maar Paulus gaat een stap verder. Nadat hij de Galaten ervan verzekerd heeft dat ze in Christus vrij zijn van de Thora, doet hij in vers 13 een dringende oproep: ‘Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde, want de hele wet is vervuld in één uitspraak: “Heb uw naaste lief als uzelf.”’

Voor Paulus is vrij zijn een roeping weg van de gerichtheid op jezelf. Laat je leiden door de Geest en dien de ander. Vrij zijn van de wet betekent dus allerminst dat jij nu zelf de norm wordt. Integendeel, Paulus noemt dit zelfs misbruik van vrijheid. Vrijheid wordt pas werkelijkheid als je de ander liefhebt en dient. Vrij zijn betekent niet alleen ‘vrij van’, maar vooral ‘vrij voor’. De ander is geen grens aan je vrijheid, maar het doel ervan.

Correctie

Dit is op z’n minst een flinke correctie op hoe wij doorgaans over vrijheid denken. Eigenlijk is het de kunst om zó dicht bij Jezus te leven dat je eigen wil samenvalt met zijn wil. Dat is ongeveer wat Paulus bedoelde toen hij eerder in de Galatenbrief schreef: ‘Want ik ben gestorven door de wet en leef niet langer voor de wet, maar voor God. Met Christus ben ik gekruisigd: ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij’ (Galaten 2:19-20a). Conclusie: de meest belangrijke vitamine is toch wel vitamine C.

Om over na te denken

  • Zoek op ‘vrijheid’ in www.citaten.net. In welke uitspraken kun jij je vinden en waarom?
  • Lees 1 Korintiërs 8-10 over het al dan niet eten van offervlees. Ook hier gaat het over het juiste gebruik van onze vrijheid in Christus. Hoe zie je hier de connectie ‘vrij van’ – ‘vrij voor’ terug?
Over de auteur
Myriam Klinker

Myriam Klinker is universitair docent Nieuwe Testament.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief