Column: Vrijwilliger

Joost Smit | 1 oktober 2016
  • Column

Wie denkt dat de Derde Wereldoorlog begint met waterschaarste, olietekort of een offensief uit Mekka, heeft het mis. De moeder aller veldslagen wordt de strijd om de vrijwilliger.

Wat schaars is, wordt zwaar bevochten. In onze participatiemaatschappij is de vrijwilliger als haarlemmerolie in alles wat vastloopt. Neem de zorg of een bibliotheek, de vrijwilliger maakt een einde aan de stilstand door subsidiestops. Fietsen met wijkgenoten, boodschappen voor ouderen en douchen met de buren? De vrijwilliger gaat er wel aan staan. Want: vraag niet wat de overheid voor jou doet, maar vraag waar jij de handen kunt laten wapperen. Dit grote omdenken vraagt om evenzoveel vrijwilligers. Maar waar vind je die?

Vraag niet wat de overheid voor jou doet, maar vraag waar jij de handen kunt laten wapperen

Op dit punt komen de kerken nadrukkelijk in beeld. Dat is nieuw. Laatst mocht ik zelfs een presentatie geven voor het Sociaal Wijkteam en de gemeente Amersfoort. Dat ik daarbij kerk en geloof ter sprake bracht, leidde niet tot spontane steniging. Cijfers van het CBS vormden mijn openingsbod. Wat blijkt? Uit regelmatige kerkgangers worden twee keer zo veel vrijwilligers gerekruteerd als uit de groep die zondagmorgen uitslaapt. Wie dus iemand zoekt voor het verven van de hekjes op de kinderboerderij kan niet om de kerk heen. Op deze openingszin werd enthousiast gereageerd, een enkeling barstte zelfs in tranen uit. De kerk als comeback kid, terug van weggeweest.

Maar het is niet alles goud wat er blinkt. Op onze Vinex lopen kerkvrijwilligers warm voor kortlopende projecten. Het tuintje van een bijstandsmoeder opknappen valt nog net binnen de prijzen. Broodnodig bestuurswerk, onderwijs aan jongeren of gasten opvangen die vaker langskomen, dat wordt ingewikkeld. Hier kunnen we als kerk wel een portie duurzaamheid gebruiken. De vijf gouden B’s van goed vrijwilligersbeleid – binnenhalen, begeleiden, belonen, behouden en beëindigen – helpen in de goede richting. Op het punt van behouden en belonen (complimenten!) valt in de kerk een wereld te winnen. Daar ga ik mij de komende tijd maar eens op storten. Geheel vrijwillig uiteraard.

Over de auteur
Joost Smit

Joost Smit is als predikant verbonden aan NGK Maastricht.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief