Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer | 18 maart 2017
  • Column

Ineke en ik zijn elkaar de laatste tijd meer dan ooit tot een hand en een voet. Het feit dat ik sinds nieuwjaarsdag tob met een onverklaarbaar dikke linkerenkel, maakt het intrappen van de koppeling in de auto pijnlijk. Daarom zit Ineke nu vaker achter het stuur dan ik. Maar omdat zij een onwillige rechterpols heeft, trek ik vanaf de stoel naast haar de handrem aan en bedien ik soms zelfs de versnellingspook. Zo brengen we 1 Korintiërs 12 letterlijk in de praktijk.

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk. In één adem met de ‘geroepen heiligen’ van gemeente X, Y of Z spreekt Paulus allen aan ‘die overal de naam van Jezus Christus aanroepen’. Alleen ‘samen met alle heiligen’ kunnen we de omvang van Christus’ liefde peilen. We kunnen als protestanten, katholieken, evangelischen en gereformeerden dus niet zonder elkaar. Het is niet mogelijk én niet goed om indringende vragen die anno 2017 op de kerk afkomen op eigen houtje te beantwoorden. En laten we dan maar dichtbij beginnen: in Nederland, bij de GKv en de NGK, hand en voet.

Uit angst voor gedoe of een slopend en
uitzichtloos bezwaartraject zwijgen ze

Onze kerken hebben elkaar nodig, ook in hoe we omgaan met leer en leven. De ene kerk kan nooit meer lastige ethische thema’s bestuderen zonder de andere. En vragen rond het ondertekenen en afwijken van de belijdenis zijn geen typisch NGK-probleem, maar liggen op ons gezamenlijke bord. In de NGK én de GKv kom ik nogal eens ouderlingen tegen die de Drie Formulieren van Enigheid nauwelijks kennen en eerder ‘voor gezien’ (hoewel zelfs dat de vraag is) dan ‘voor akkoord’ tekenen. En beide kerken kennen predikanten die vanuit hun verstaan van Gods Woord moeite hebben met belijdenisonderdelen, maar uit angst voor gedoe of een slopend en uitzichtloos bezwaartraject daarover zwijgen.

De gemeente bewaren bij de leer van Christus en de kudde beschermen tegen de dwaalwegen van huurlingen, dat accent is in de GKv sterk aanwezig. Maar in ruimte scheppen voor het bevragen en vernieuwen van de in de belijdenis neergelegde kerkleer is de NGK sterker. De hand kan niet tegen de voet zeggen: ik heb je niet nodig. Kerkelijk sturen, gasgeven, remmen en schakelen: je doet het samen.

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief