Op zoek naar de kracht van God

… terwijl u met alle kracht bekrachtigd wordt, overeenkomstig de sterkte van zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen.
(Kolossenzen 1:11 HSV)

Wij kennen de God die de hemel en de aarde gemaakt heeft, die de dood heeft overwonnen. En toch voel ik me vaak zo onnozel, zo machteloos. Paulus laat zien welke kracht we in de opgestane Christus hebben.

Ik zou graag meer power willen zien. In mijn leven met Christus, in de kerk. Het is toch veel gemakkelijker om over Jezus te praten en te getuigen van je geloof als iemand die heel zijn leven al verlamd is, opspringt en iedereen verbaasd vraagt: ‘Hoe kan dit?’ In ieder geval veel gemakkelijker dan wanneer mensen je vragen of je echt gelooft dat er maar één waarheid is, en dat jij die dan toevallig zelf hebt? Of als iemand terloops vertelt wat hij in een vorig leven heeft meegemaakt. Of als iemand je uitlegt hoe hij contact maakt met een gestorven vader. Ja, ik zou als christen graag wat meer kracht willen ervaren.

Gedetineerde

(beeld agsandrew/iStock)

Als Paulus de brief aan de Kolossenzen schrijft, zit hij in de gevangenis. Hij kent de christenen in Kolosse uit de verhalen van Epafras. Epafras heeft hun ongetwijfeld over Paulus verteld. Over de wonderen die Paulus in Jezus’ naam heeft gedaan, over zijn onderwijs. Elders, in Korinte, waren ze niet zo onder de indruk van de kracht van Paulus’ optreden. En nu… een gedetineerde, is dat wel een krachtig voorbeeld?

De mensen in Kolosse zijn op zoek naar een christelijke levensstijl. Ze vragen zich af of er niet meer moet gebeuren dan dat wat Epafras hun leert. Epafras is blijkbaar bij Paulus gekomen om daarover te praten. In Kolosse gingen de gemeenteleden voordat ze bekeerd waren bij allerlei goden te rade, met offers en zo. Wat hebben ze nu aan God te geven? De Joden in Kolosse leggen veel nadruk op levensheiliging door bepaalde spijswetten en speciale dagen. Vraagt God echt niet meer dan geloof? Wat moet je doen voor God?

En dan zijn er ook nog de filosofen met hun gedachten over volheid en volmaaktheid. Zij schermen met kennis die verlichting brengt. In onze tijd is dat vergelijkbaar met geheime genootschappen als de Illuminati, die invloed en macht proberen te krijgen in het universum.

Kortom, de vraag op welke manier je aan meer heiligheid en meer power komt, speelt in diverse christelijke gemeenschappen.

Volharden

Paulus schreef een zin waar ik hardop om moest lachen toen hij me voor het eerst opviel. Alsof hij het tegen mij heeft.

Paulus is enthousiast over wat hij hoort over de gemeente in Kolosse. Over hun geloof, hun hoop en hun liefde. En hij bidt voor hen dat ze vol zullen worden, volmaakt. Dat ze steeds beter zullen begrijpen wat God van hen vraagt, dat dat hun levensstijl wordt. Zo zullen ze God steeds beter leren kennen. Dan zullen ze ‘met alle kracht bekrachtigd’ worden ‘overeenkomstig de sterkte van zijn heerlijkheid’. Met welk doel? ‘Om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen.’ Grappig toch: al die kracht ontvangen en waarvoor? Om met blijdschap te volharden en geduldig te zijn…

Wil Paulus echt zeggen dat hij nu, in de gevangenis, net zo goed een getuige is van Gods kracht als toen in Efeze, toen door een aardbeving de gevangenis opensprong en de gevangenbewaarder tot geloof kwam, en toen Paulus pas wilde vertrekken nadat het stadbestuur hem vriendelijk uitgeleide had gedaan?

Oneindig complexer

In de volgende hoofdstukken werkt Paulus die kracht – het volharden met geduld en blijdschap – verder uit. Hij schildert Jezus, die erbij was toen de kosmos ontstond. Nog veel beter dan Paulus weten we nu over de uitgestrektheid van het universum en over het wonder van het DNA. Alles is oneindig veel groter en oneindig veel complexer dan we ons kunnen voorstellen. Jezus is God, de auteur van dit alles! Die onuitsprekelijk machtige Jezus is gestorven als een zwak schepsel, zodat de breuk tussen ons en God overbrugd kon worden. God met ons. Sterker nog: zijn sterven is ons sterven, zijn opstanding is onze opstanding. Een nieuw leven, niet terug uit de dood, maar door de dood heen. Wat een power!

‘Juist’, zegt Paulus ‘en kijk nu naar mij hoe dat werkt. Ik ben geslagen, gestenigd, zit in de gevangenis. Dat kun je verwachten als volgeling van een leider die lijden moest voor zijn mensen.’ Wie ziet in die man aan het kruis het geheim van God die zijn schepping geneest? Dit is het Jezus-leven. Volkomen machteloos, maar vol van de kracht van de schepper van het universum.

Ja, Jezus is gestorven en opgestaan. Het is volbracht. Maar die beweging van kracht door zwakte is nog steeds gaande, tot de tijd dat Jezus terugkomt als koning over alles.

Onder de knie

De kracht van God is niet iets voor de toekomst alleen. Het koninkrijk van God breekt nu al door in onze wereld. In de kerk leren we erover uit de Bijbel. We brengen het in praktijk in onze liefde voor elkaar en in ons gebed. We worden toegerust om ook in de wereld buiten de kerk dat koninkrijk te zoeken en te verkondigen.

Wie gaat trainen in de sportschool krijgt kracht en uithoudingsvermogen en die kun je naar eigen believen gebruiken. De kracht van God blijft de kracht van God. Soms sta ik erbij en zie ik hoe God werkt in iemand. Een angstig mens voor wie ik bid, wordt verbazend rustig, kan opeens weer slapen. Maar een andere keer heb ik het gevoel dat ik voor gek sta met mijn geloof. Het lijkt of ik iets doe of zeg wat ik zelf niet eens begrijp, laat staan mijn gesprekspartner. Dan heb ik de neiging me terug te trekken, er niet meer over te praten. En toch: om te volharden, zegt Paulus.

Ik wil graag meer leren over de wil van God, over hoe ik daarmee leef. Wat zijn de goede woorden om over Hem te praten? Hoe bidden we om genezing en leggen we handen op? Ik geloof dat we daar nog steeds toe geroepen worden, vooral in het contact met niet-christenen. Daarbij kunnen we veel van elkaar leren, zeker als we over kerkmuren heen kijken. Per slot hebben we alle christenen nodig om te weten hoe hoog, diep, lang en breed de liefde van Christus is. Maar ik weet dat ik het nooit onder de knie krijg. Paulus bidt voor de gemeente dat ze zullen groeien in de kennis van Gods wil, in alle wijsheid en geestelijk inzicht, zodat ze wandelen op een wijze die de Heer waardig is, Hem in alles behagen en in elk goed werk vrucht dragen en groeien in de kennis van God (Kolossenzen 1:9-10). Daarvoor hebben we volharding nodig, want een eenvoudige succesformule is er niet.

Getuige

Voor volharding is geduld nodig en liefde, vruchten van de Geest. Blijdschap is ook een vrucht van de Geest en ook dat moet ons gegeven worden. We hebben elkaar nodig. Geloof, hoop en liefde van elkaar. Bij volharding heb je aanmoediging nodig. Geduld moet je oefenen, ook op elkaar. Blijdschap bloeit in veiligheid en het samen plezier hebben. Elkaar niet beoordelen op effectiviteit, maar elkaar bemoedigen. Voorkomen dat je zuur of bitter wordt als dingen tegen zitten. Bidden voor elkaar. En dan de kerk uit gaan en getuigen van Gods koninkrijk. Met volharding, met geduld, met blijdschap.

Om over na te denken

• Als je kijkt naar jouw gemeente, zie je dan ook de redenen om te danken die Paulus noemt? Zie je ook dingen waar verwarring over is? Heb je enig idee wat Paulus daarover zou schrijven?
• De Geest geeft ons verschillende gaven en verantwoordelijkheden. Je zou je kunnen afvragen waarin jij wilt volharden, ook al zie je op het moment niet veel resultaat. Praat daar eens met anderen over. Bevestigen ze je daarin?
• Paulus zit vast, letterlijk. Hij lijkt daar niet moeilijk over te doen, ondanks de machteloosheid. Hij denkt niet: ik zit blijkbaar op de verkeerde weg. Integendeel. Hoe beoordeel jij of je op de goede weg zit? Onze maatschappij is erg resultaatgericht. Denken wij als christenen anders? Of zit het maakbaarheidsdenken ons in het bloed?
• Ben je persoonlijk of als gemeente de laatste tijd gegroeid in het kennen van Gods wil? Wat ben je aan het leren?