Redactioneel: Onbekende grootheid

We zaten al een poosje te praten over de synode die eerdaags zou beginnen toen iemand vroeg: ‘Maar doet het er eigenlijk wel toe, die synode?’

Sindsdien achtervolgt die vraag me. Want hij raakt aan iets. Instituties hebben afgedaan en ver-van-mijn-bedshows als synodes en landelijke vergaderingen al helemaal. Moet je daarnaar luisteren? De praktijk laat zien dat we ons lang niet altijd zo veel aantrekken van afspraken die we daar maken. Kortom, is dit tevergeefse arbeid in de Heer?

Zo’n vraag, in alle eerlijkheid en meelevendheid gesteld, houdt een mens scherp. Inmiddels wordt het antwoord op die vraag me ook steeds duidelijker. Wat wij met elkaar hebben, doet er wel degelijk toe. Dan kun je denken aan de (G)TU of aan nog te nemen besluiten rond M/V – de grote dossiers van deze synode – maar ik denk nu even aan de ‘kleine’ dossiers, waar in de praktijk van het kerkelijke leven misschien maar enkele mensen mee bezig zijn.

Het voorkomt dat je je als synodelid gewichtig gaat voelen

Ik denk aan wat het hoofd van de geestelijke verzorging in de krijgsmacht ons vertelde, aan de presentatie van Evangelie & Moslims, aan de contacten met soms heel kleine en kwetsbare kerken in het buitenland en zo meer. Allemaal zaken die ons gezamenlijk aangaan, ook al is niet iedereen uit de achterban daarin geïnteresseerd. Nee, dit is geen vergeefse arbeid in de Heer.

Zo’n vraag houdt me ook een beetje klein. De synode staat niet meer zo in the picture als vroeger. Dat voorkomt dat je je als synodelid – het blijven immers mannen (!) – gewichtig gaat voelen. Het zet me op mijn plek: je bent hier om in een woelige tijd de kerk van Christus te dienen.

Ik moet denken aan wat mij bij elke viering in een plaatselijk verzorgingstehuis overkomt. Voor aanvang geef ik iedereen persoonlijk een hand. Dan is daar altijd die ene dame die vraagt: ‘Hoe heet u ook alweer?’ Als ik haar dat dan vertel, zegt ze steevast: ‘Dominee Van Loon? Nog nooit van gehoord. Onbekende grootheid.’ Kijk, dan weet je weer even waar het om gaat en wat er echt toe doet. Nee, wie er echt toe doet. De Heer, in wie onze arbeid niet tevergeefs is.