Column: Projectie

Eline de Boo | 12 mei 2018
  • Column

De muziek zwelt aan, steeds meer armen gaan in de lucht. Aangezien het er tijdens de diensten die ik gewend ben wat bedaarder aan toe gaat, voel ik me een beetje ongemakkelijk. Net wanneer ik denk dat het niet intenser kan, luidt een lange reeks amens het einde in. Als de instrumenten zwijgen, vraagt de leider van de band: ‘Amen?’ Alsof hij de laatste twijfelaar er nog bij wil slepen. We antwoorden allemaal gretig: ‘Amen’, al was het maar om dit onderdeel af te ronden.

Hij wijst omhoog naar het verlichte scherm, dat fel contrasteert met de rest van de schemerige Veluwse schuur. Het zojuist gezongen loflied straalt ervan af. ‘Deze grote woorden komen van die kleine letters op de laptop daar achterin’, legt hij uit. ‘Dat doet de beamer. De be-amer. Zijn jullie ook be-amers? Stralen jullie ook de kleine letters van God in de Bijbel uit? Maken jullie God ook groot? Stralen jullie ook uit wat God wil?’

‘Stralen jullie ook de kleine letters van God in de Bijbel uit?’

Ik ben even beduusd van dit beeld en de woordspeling. Was dit heel flauw of juist geniaal? Het doet me denken aan spreekbeurten die ik in Amerikaanse kerken hield. De eerste keer vroeg ik de koster om een beamer voor mijn presentatie, waarop deze me vragend aankeek. Ik leerde snel dat zo’n apparaat daar gewoon een projector heet. Beamer is een voorbeeld van een anglicisme, een Engels leenwoord dat ingeburgerd is in onze taal. De ironie is dat Britten of Amerikanen zelf het woord niet kennen. Beamer is in Nederland bedacht, maar wel gelinkt aan het Engelse werkwoord voor stralen, to beam.

De bandleider heeft mij hierdoor in ieder geval van een nieuw argument voorzien in de beamerdiscussie in onze gemeente. Onder het mom dat schermen problematisch zijn in het historische interieur, is een beamer nog taboe. Of heeft het te maken met de angst dat zo de deur naar ‘vrije liederen’, afbeeldingen of zelfs video’s opengaat? Misschien staat er wel zeven keer ‘amen’ aan het einde van een lied geprojecteerd. Stel je voor dat een beamer ons be-amers maakt!

Over de auteur
Eline de Boo

Eline de Boo is schrijfster met een missionaire roeping.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief