Aandacht voor eenzaamheid

Praktijkcentrum | 23 juni 2018
  • Praktijklokaal

Volgens het bevestigingsformulier voor diakenen in de GKv mag eenzaamheid binnen de gemeente van Christus niet vóórkomen. Maar woorden lopen soms voor op de kerkelijke praktijk. De GKv Driesum wil daar op een praktische manier iets aan doen.

Bij de avondmaalsviering was er niet alleen een schaal met brood, maar ook een schaal met briefjes met daarop de namen van mensen die volgens de wijkzusters wel wat bezoek kunnen gebruiken. Iedereen kon een briefje van de schaal nemen en daarna uiteraard bij de genoemde mensen op bezoek gaan. De overgebleven briefjes, eventueel aangevuld met nieuwe namen, komen aan de beurt bij de volgende avondmaalsviering.

In Dalfsen wordt ook gekeken naar eenzaamheid buiten de eigen kerkelijke gemeente. Rond het GKv-kerkgebouw wonen nogal wat ouderen en onder hen komt relatief veel eenzaamheid voor. Daarom willen de twee GKv-gemeenten in Dalfsen iets organiseren voor deze ouderen en alleenstaanden. Daarbij wordt ook rekening gehouden met wat er elders in het dorp al gebeurt. De NGK Dalfsen bijvoorbeeld organiseert regelmatig maaltijden. Maar door de week zijn er niet zo veel plekken in het dorp waar mensen met elkaar in gesprek kunnen gaan.

Het idee van de GKv-diaconieën is dat ze – uiteraard in overleg met de mensen voor wie het bestemd is – een buurtkamer gaan inrichten. ‘Dat past helemaal bij de gemeentevisie van Dalfsen-Oost en -West: hart voor de wereld hebben, het goede voor ons dorp zoeken. Het gaat dan met name om de kwetsbaren rondom ons. Wat proef je van het Koninkrijk in een buurtkamer van de kerk? Het gaat dan om aandacht, om tijd voor de ander, om ontmoetingen, om gesprekken, een plek bieden waar ze elkaar en kerkleden kunnen ontmoeten.’ Het is de bedoeling dat de buurtkamer na de zomervakantie van start gaat.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief