Column: Ere zij God

Roel Venderbos | 8 december 2018
  • Column

Nog even en het wordt weer in veel kerken gezongen: Ere zij God. Vaak gaan mensen daarbij staan, in een wonderlijke mix van ingetogenheid en enthousiasme. Een beetje vergelijkbaar met 4 mei, wanneer het Wilhelmus wordt ingezet ter afsluiting van de dodenherdenking. Je denkt aan de oorlog en aan de mensen die hun leven gaven. Het maakt je klein. Vervolgens ga je in de houding staan en zing je een lied dat haast als een geloofsbelijdenis klinkt. ‘Dat ik toch vroom mag blijven, uw dienaar te aller stond.’

In wezen gebeurde zoiets ook met kerst in Betlehem. Een hemelse legermacht scandeerde: ‘Ere zij God in de hoge. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.’ Een strijdkreet voor de troepen uit. Nou ja, troepen… Christus was een generaal zonder leger. Alleen ging Hij de strijd aan met de kwade machten. Maar dat Hij zou overwinnen, stond vast. Daarom klonk de strijdkreet van de engelen als een lied om blij van te worden.

In veel kerken wordt het straks weer gezongen. Nu door mensen. Ik ken de bezwaren tegen de melodie; toch heeft het iets moois als het gezongen wordt met kerst. Maar het kan nóg mooier.

Als hij ergens kwam, veranderde zijn omgeving

Bart was ooit buitengewoon actief in allerlei sporten: fietsen, zeevissen, schaatsen, skeeleren, zeilen. Tot hij 21 jaar geleden een beroerte kreeg. Na een coma en ondanks intensieve revalidatie was hij lichamelijk een schim van wie hij eerst was. Praten kon hij nauwelijks meer. Maar geestelijk was hij nog altijd krachtig en inspirerend. Zijn ogen spraken boekdelen. Als hij ergens kwam, veranderde zijn omgeving. Er kwam licht. Mensen kregen plezier en hoop.

Tot zijn lichaam het begaf: 66 jaar jong. ‘Zullen we nog wat zingen?’ vroeg ik. ‘Ere zij God!’ zei hij. Dat deden we samen, en een week later op zijn begrafenis opnieuw. Ingetogen en enthousiast. Achter de troepen aan kwam Jezus Christus, die door alles heen een schitterend mens van Bart maakte. Nog nooit heb ik zo uit volle borst ‘Ere zij God’ gezongen. De dood had het nakijken en de engelen waren blij.

Over de auteur
Roel Venderbos

Roel Venderbos is deeltijd predikant van de NGK Kampen en deeltijd geestelijk verzorger in een verpleeghuis.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief